Chapter Title : മഴയെ പ്രണയിച്ചവൾ [ചാണക്യൻ]

പറ്റുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിനേയേ മരണത്തിന് വേർപെടുത്താനാവൂ.

പ്രണയത്തിനെയല്ല...

ഹന്നയുടെ ഓർമകൾ തിരമാലകൾ കണക്കെ അവളുടെ മനസിലേക്ക് അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ മരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പിലും ശരീരം ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന പോലെ ടെസ്സയ്ക്ക് തോന്നി.

ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിനെ പോലെ അവൾ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടന്നു.

തന്റെ പ്രാണന്റെ മനോവിഷമം കണ്ട് ഹന്ന നിസഹായയായി.

നിസഹായതയുടെ മറ്റൊരു പര്യായമാണ് ആത്മാവെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

ആ റൂമിലാകെ അവൾ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

റൂമിൽ നിറയെ ഹന്നയുടെയും ടെസ്സയുടെയും ഫോട്ടോസുകൾക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നു.

അവർ ഇരുവർക്കും ആ മുറി അത്രയ്ക്കും പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

അവർ ഒരുമിച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങിയ രാത്രികൾക്ക് സാക്ഷിയായ മുറിയാണത്.

അതിലുപരി ശരീരങ്ങൾ പങ്കുവച്ച് ഒന്നായ ഇടം.

നാഗങ്ങൾ ഇണ ചേരുന്ന പോലെ ടെസ്സയുമായ ഒന്നായ നിമിഷങ്ങൾ.

എന്നും അതിന് തുടക്കമിട്ടിരുന്നത് ഞാനായിരുന്നല്ലോ...

എന്തെന്നാൽ അവളുടെ അംഗലാവണ്യവും മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന മണവും എന്നും എനിക്ക് ലഹരിയായിരുന്നു.

എന്റെ കരലാളനങ്ങളേറ്റ് കുറുകിക്കൊണ്ടു അവളെന്നെ വാരിപുണരുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.

അടങ്ങാത്ത ദാഹത്തോടെ പാനം ചെയ്യുന്ന അധരങ്ങൾ.

അവളുടെ മേനിയിലാകെ അർപ്പിച്ച എണ്ണമറ്റ ചുംബനങ്ങൾ.

എന്റെ നാവുകൊണ്ടുള്ള കുസൃതികളിൽ ചിരിയോടെ പിടയുന്നവൾ.

പരസ്പരം ചുംബനപെരുമഴ തീർത്ത് അതിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതായവർ.

മൃദുലമായി തഴുകിയും ഉമ്മ വച്ചും കണ്ണിൽ നോക്കിയും ദൈർഘ്യം നീളുന്ന കേളികൾ.

എടുത്തു നിൽക്കുന്ന മുലകളെ ഉടച്ചും അതിന്റെ മുന്തിരി കണ്ണിനെ ഞെരടിയും സമയം പോക്കുമ്പോൾ ഉതിരുന്ന നിശ്വാസങ്ങൾ.

പഞ്ഞിക്കെട്ടിനെ തോല്പിക്കും വിധം മനോഹരമായ അണിവയറിൽ ഒറ്റ കണ്ണു പോലെ തുറിച്ചു നോക്കുന്ന പൊക്കിൾ ചുഴിയും.

അതിൽ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുംബിക്കുമ്പോഴും നാവുകൊണ്ട് വീണ്ടും കുസൃതി കാട്ടുമ്പോഴും കേട്ടിരുന്ന ശീലക്കാരങ്ങൾ എന്നെ അത്രത്തോളം അനുരക്തയാക്കിയിരുന്നു.

അടിവയറിലേക്ക്