Chapter Title : നിലാവിന്റെ മറവിൽ [Saamir]

ആ ദേഷ്യം എവിടെയോ പോകുന്നു.”

രാഹുൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

അവൾ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി.

അവന്റെ വിരലുകൾ പതുക്കെ അവളുടെ കവിളിലൂടെ നീങ്ങി.

അനാമികയുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു.

അവരുടെ ഇടയിലെ ദൂരം കുറയുകയായിരുന്നു.

അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു.

അവൾ കണ്ണുതുറന്നു.

“അത് മാത്രം?”

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു വെല്ലുവിളിയുണ്ടായിരുന്നു.

രാഹുൽ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“നിനക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്?”

അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

പകരം അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ പിടിച്ച് അവനെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു.

അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്നിച്ചു.

ആ ചുംബനം നീണ്ടുനിന്നില്ല.

പക്ഷേ അതിൽ വർഷങ്ങളായി അടച്ചുവച്ചിരുന്ന ആഗ്രഹം മുഴുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവർ വേർപെട്ടപ്പോൾ ഇരുവരും കുറച്ചുനേരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

“ഇത് തെറ്റാണ്,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“അങ്ങനെയെങ്കിൽ എന്നെ വിട്ടുകളയൂ.”

അവൾ അവന്റെ കൈ കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

“എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.”

അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു.

പുറത്ത് മഴ ശക്തമായി.

അകത്ത് അവരുടെ ശ്വാസങ്ങളുടെ താളം മാത്രം.

അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ കൈകളിലൂടെ പതുക്കെ സഞ്ചരിച്ചു.

“എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് മിസ് ചെയ്തു,” അവൾ സമ്മതിച്ചു.

“ഞാനും.”

“എത്ര?”

അവൻ അവളുടെ ചെവിക്കരികിൽ ചായ்ந்து പറഞ്ഞു:

“നിന്നെ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഓരോ ദിവസവും… നിന്നെ കൂടുതൽ ഓർമ്മിച്ചു.”

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ അവസാന പ്രതിരോധവും തകർത്തു.

അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ എടുത്തു.

ഇത്തവണ അവരുടെ ചുംബനത്തിൽ മടിയില്ലായിരുന്നു.

ആഗ്രഹവും സ്നേഹവും വേദനയും ചേർന്ന