Chapter Title : മഴയോർമ്മ 1 [OLIVER DUST]
മണിക്കൂറുകളോളം. അവൾ ഇടുക്കിയിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ വളർന്നത് പറഞ്ഞു. അമ്മ തയ്യൽക്കടയിൽ പണിയെടുത്ത് അവളെ പഠിപ്പിച്ചത്. ഒരു ബുക്ക്ഷോപ്പിൽ പാർട്ട് ടൈം ജോലി ചെയ്തതും അവിടെ വെച്ച് പുസ്തകങ്ങളുമായി പ്രേമത്തിലായതും.
"മനുഷ്യരെ പേടിയായിരുന്നു," അവൾ ചിരിച്ചു. "പുസ്തകം തിരിച്ച് ഒന്നും ചോദിക്കില്ലല്ലോ. ഇഷ്ടമുള്ളത്ര കൂടെ ഇരിക്കാം. മതിയായാൽ അടച്ചു വെക്കാം."
"ഇപ്പോഴും മനുഷ്യരെ പേടിയാണോ?"
മീര അവനെ നോക്കി. മെഴുകുതിരിവെളിച്ചം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങി. "ചിലരെ. എല്ലാവരെയുമല്ല."
"എന്നെ?"
"നിന്നെ ആദ്യത്തെ ദിവസം പേടിയായിരുന്നു. 'ഇയാൾ എന്റെ എല്ലാം കൊണ്ടുപോകും' എന്ന് തോന്നി."
"ഇപ്പോൾ?"
"ഇപ്പോൾ പേടി വേറെയാ."
"എന്തിനെ?"
അവൾ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. പകരം ചുമരിലെ പഴയ റേഡിയോ ഓൺ ചെയ്തു. ഒരു പഴയ മലയാളം പ്രണയഗാനം പതുക്കെ ഒഴുകി വന്നു. ആദ്യത്തെ രാത്രി അവൾ മൂളിയത് ഇതേ പാട്ടാണ്.
അർജുൻ എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മുന്നിൽ കൈ നീട്ടി. "വാ."
"എന്ത്? ഡാൻസോ? ഇവിടെ?"
"ഇവിടെ. ഇപ്പോൾ. ആരും കാണില്ല."
"എനിക്ക് ഡാൻസ് അറിയില്ല."
"എനിക്കും അറിയില്ല. അപ്പൊ തുല്യം."
അവൾ ഒരു നിമിഷം ശങ്കിച്ചു, പിന്നെ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. അവൻ അവളെ പതുക്കെ ചേർത്തു. ഒരു കൈ അവളുടെ അരയിൽ, മറ്റേ കൈ അവളുടെ കയ്യിൽ. അവളുടെ നെറ്റി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ. അവർ ആടി. ഡാൻസ് എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല, വെറുതെ ഒരു ആട്ടം, ഒരു ഒഴുക്ക്.
"അർജുൻ."
"ഉം."
"നിന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ട്."
"അറിയാം."
"എന്താ കാരണം?"
"നീ."
മീര തല ഉയർത്തി. അവരുടെ മുഖങ്ങൾ ഒരു ശ്വാസത്തിന്റെ
💬 Comments
View all comments