Chapter Title : മഴയോർമ്മ 1 [OLIVER DUST]

അകലത്തിൽ. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി വിടർന്നു. അവൻ അവളുടെ മുഖം രണ്ട് കൈകൊണ്ടും എടുത്തു. പെരുവിരൽ കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിൽ തൊട്ടു.

"ഞാൻ ഒന്നും ഉറപ്പ് പറയുന്നില്ല," അവൻ മന്ത്രിച്ചു. "പക്ഷേ ഈ നിമിഷം ഞാൻ ഇവിടെ അല്ലാതെ വേറെ എവിടെയും ഇരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല."

"അത് മതി," മീര പറഞ്ഞു. "ഇപ്പോൾ അത് മതി."

അവൻ കുനിഞ്ഞു. അവൾ കാൽവിരലുകളിൽ ഉയർന്നു.

ആദ്യ ചുംബനം ഒരു ചോദ്യം പോലെ ആയിരുന്നു. ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ പതുക്കെ, ഒരു ചെറിയ സ്പർശം. മീര കണ്ണടച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും കയറി. രണ്ടാമത്തെ ചുംബനം ഉത്തരം ആയിരുന്നു. ആഴമുള്ള, ദീർഘമായ, ഇത്രയും ദിവസത്തെ മുഴുവൻ കാത്തിരിപ്പും ഒറ്റയടിക്ക് ഒഴുകിയ ഒന്ന്. അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ ശ്വാസത്തിൽ ലയിച്ചു. അവൻ അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തു പിടിച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിൽ ഇഴഞ്ഞു.

പുറത്ത് മഴ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു. റേഡിയോയിൽ പാട്ട് തീർന്നിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ മുറിയിൽ അവരുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം.

ഒടുവിൽ അവർ പിരിഞ്ഞു. മീരയുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

"എന്താ?"

"ഒന്നുമില്ല," അവൾ പറഞ്ഞു. "എന്റെ കാല് വിറയ്ക്കുന്നു. അത്രേയുള്ളൂ."

അവൻ ചിരിച്ചു. അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു. "എന്താ ഇത്?" അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ തോളിൽ അടിച്ചു. "ഇറക്കി വിട്! വീഴും!"

"വിടില്ല."

"അർജുൻ!"

"ഇന്ന് ഒന്നും ഇറക്കി വിടുന്ന പ്രശ്നമില്ല."

\* \* \*

ആ രാത്രി കഫേയിലെ മെഴുകുതിരികൾ ഒന്നൊന്നായി ഉരുകി തീർന്നു. മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ