Chapter Title : മഴയോർമ്മ 1 [OLIVER DUST]

ഒരു വിളക്ക് മാത്രം ബാക്കി. അതിന്റെ മഞ്ഞ വെളിച്ചം ചുമരിൽ രണ്ട് നിഴലുകളെ ഒന്നാക്കി.

മീര ജനലരികിൽ നിൽക്കുകയാണ്. മഴ ചില്ലിൽ വരകൾ വരയ്ക്കുന്നത് നോക്കി. അവൻ പിന്നിൽ വന്ന് അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. അവന്റെ താടി അവളുടെ തോളിൽ. അവളുടെ ചെവിക്ക് പിന്നിൽ അവൻ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു. അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു.

"തണുക്കുന്നുണ്ടോ?"

"ഇല്ല." അവൾ പറഞ്ഞു. "നീ ഉള്ളപ്പോൾ ഇല്ല."

അവൾ തിരിഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖം രണ്ട് കയ്യും കൊണ്ട് എടുത്തു. "അർജുൻ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ? എനിക്ക് ഇതൊക്കെ പുതിയതാ. ഇത്ര അടുത്ത് ആരെയും ഞാൻ വിട്ടിട്ടില്ല. എനിക്ക് ഇത്തിരി പേടിയുണ്ട്, പക്ഷേ... പക്ഷേ എനിക്ക് വേണം."

അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ നെറ്റി മുട്ടിച്ചു. "ഒരിക്കലും നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ല. എപ്പോഴെങ്കിലും വേണ്ടെന്ന് തോന്നിയാൽ, ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ നിർത്തും. ഒരു ചോദ്യവും ഇല്ല."

മീരയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. പക്ഷേ അത് സന്തോഷത്തിന്റെ നനവായിരുന്നു. "നീ എന്താടാ ഇങ്ങനെ?"

"എങ്ങനെ?"

"ഇത്ര നല്ലവനായി."

"ഞാനോ? ഞാൻ നിന്റെ കഫേ പൊളിക്കാൻ വന്നവനാ."

"അത് പിന്നെ നോക്കാം." അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു. "ഇപ്പോൾ നീ വെറുതെ നിൽക്കാതെ എന്നെ ഒന്ന് ചേർത്തു പിടിക്ക്."

അവൻ പിടിച്ചു. അവളെ കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും കൂടിച്ചേർന്നു, ഇത്തവണ ധൃതിയില്ലാതെ. ഓരോ ചുംബനത്തിലും അവൻ അവളെ പുതുതായി അറിയുന്നതുപോലെ. അവളുടെ കഴുത്തിൽ, തോളിൽ, കൈത്തണ്ടയിൽ. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ പുറത്ത് ഇഴഞ്ഞു. ഓരോ സ്പർശവും ഒരു ചെറിയ ചോദ്യമായിരുന്നു, ഓരോ