Chapter Title : മഴയോർമ്മ 1 [OLIVER DUST]

ഉത്തരവും ഒരു ചെറിയ മന്ത്രമായിരുന്നു.

"ഇത്രയ്ക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല," അവൾ അവന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

"ഞാനും."

വിളക്ക് ആരോ കെടുത്തി. ഇരുട്ടിൽ മഴയുടെ ശബ്ദവും രണ്ട് പേരുടെ ശ്വാസവും മാത്രം. ഒരു ചെറിയ ചിരി, ഒരു ചെറിയ ശബ്ദം, പിന്നെ ഒരു നീണ്ട നിശബ്ദത. ആ രാത്രി അവർക്ക് ഒരുമിച്ച് മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു ഭാഷ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ വാക്കുകൾ വേണ്ടായിരുന്നു.

\* \* \*

പുലർച്ചെ മഴ ഒന്ന് ശമിച്ചപ്പോൾ മീര അവന്റെ കയ്യിൽ തല വെച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മുടി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പടർന്നു കിടന്നു. അവൻ അത് വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ ചുറ്റി കളിച്ചു.

"ഉറങ്ങിയില്ലേ?" അവൾ കണ്ണ് തുറക്കാതെ ചോദിച്ചു.

"ഉറങ്ങാൻ തോന്നുന്നില്ല. ഉറങ്ങിയാൽ ഇത് സ്വപ്നം ആയിരുന്നെന്ന് തോന്നും."

"ഞാൻ ഇതേ കാര്യം വിചാരിച്ചതാ," മീര ചിരിച്ചു. "ഇപ്പോൾ നീയും."

"എന്നിട്ട്? ഇത് സ്വപ്നം ആണോ?"

അവൾ തല പൊക്കി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കടി കൊടുത്തു. ചെറുതായി.

"ആ!"

"സ്വപ്നം ആണെങ്കിൽ നോവില്ല."

അർജുൻ ചിരിച്ചു. അവളെ മറിച്ചിട്ട് നെറ്റിയിൽ, കവിളിൽ, ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു. "ഇപ്പോൾ ഉറപ്പായി."

"ഇത്തിരി."

"എത്ര തവണ വേണമെങ്കിലും ചോദിച്ചോ. ഞാൻ ഉത്തരം പറയാം."

അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി. കുറച്ച് നേരം മിണ്ടിയില്ല. പിന്നെ ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ, "അർജുൻ, നീ ഒരാഴ്ചയേ ഉള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ?"

"ഉം."

"ഇന്ന് മൂന്നാം ദിവസമാ."

"അറിയാം."

"ബാക്കി നാല് ദിവസം."

അവൻ കുറച്ച് നേരം ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. പുലർച്ചയുടെ ഇളം