Chapter Title : മഴയോർമ്മ 1 [OLIVER DUST]

ഉണ്ടാക്കിയതാ. പിടിച്ചില്ലെങ്കിൽ മുഖത്ത് കാണിക്കരുത്. മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചോ."

അവൻ ഒരു കഷണം അപ്പം മുട്ടക്കറിയിൽ മുക്കി വായിൽ വെച്ചു. മീര അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. കൈ അരയിൽ വെച്ച്, ചുണ്ട് കടിച്ച്.

"എങ്ങനെയുണ്ട്?"

"കുരുമുളക് ഇത്തിരി കൂടുതലാ."

അവളുടെ മുഖം വാടി. "ഓ..."

"പക്ഷേ," അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "ഇതുപോലെ ഒരു അപ്പം ഞാൻ കഴിച്ചിട്ട് കൊല്ലങ്ങളായി. ഒരെണ്ണം കൂടി തരുമോ?"

മീര അവനെ നോക്കി. പിന്നെ ചിരിച്ചു. കണ്ണ് വരെ എത്തുന്ന ചിരി. അർജുൻ ഉള്ളിൽ വിചാരിച്ചു, ഈ ചിരി കാണാൻ വേണ്ടി ഇനിയും കുറ്റം പറയാമല്ലോ. എന്നിട്ട് അങ്ങനെ വിചാരിച്ചതിൽ അവൻ തന്നെ അന്തംവിട്ടു.

എട്ട് മണിയായപ്പോൾ കഫേയിൽ ആളുകൾ വരാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം വന്നത് ഒരു വയസ്സൻ, ഖദർ ഷർട്ടും കയ്യിൽ കുടയും. "മീരക്കുട്ടീ, എന്റെ ചായ!" എന്ന് വിളിച്ച് നേരെ മൂലയിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

"ഇതാരാ?" അയാൾ അർജുനെ ചൂണ്ടി.

"മേനോൻ സാറിന്റെ മോൻ. അർജുൻ."

അയാൾ ചാടി എഴുന്നേറ്റ്, അർജുന്റെ കൈ പിടിച്ച് കുലുക്കി. "ഞാൻ ഗോപാലൻ. നിന്റെ അച്ഛന്റെ ചങ്ങാതിയാ. എല്ലാ ദിവസവും ഇവിടെ വരും. എടാ, ഇതാണോ നീ? ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടതിനെക്കാൾ മെലിഞ്ഞു പോയല്ലോ. ദുബായിൽ ഭക്ഷണം ഒന്നും കിട്ടില്ലേ?"

"കിട്ടും ചേട്ടാ, ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയില്ല."

"അതിനല്ലേ കല്യാണം കഴിക്കുന്നത്!" ഗോപാലൻ കണ്ണിറുക്കി, എന്നിട്ട് മീരയെ നോക്കി. "എന്താ മീരക്കുട്ടീ?"

"ചേട്ടാ, ചായ എടുക്കട്ടെ?" മീര തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പക്ഷേ ചെവിയുടെ അറ്റം ചുവന്നത് അർജുൻ കണ്ടു.

ഉച്ച വരെ അവൻ അവിടെ തന്നെ