Chapter Title : മഴയോർമ്മ 1 [OLIVER DUST]
ഇരുന്നു. വരുന്നവരൊക്കെ അവനെ പരിചയപ്പെട്ടു. എല്ലാവർക്കും മീരയെ അറിയാം. ആർക്ക് മധുരം കുറവ്, ആർക്ക് ഇഞ്ചി കൂടുതൽ, ആർക്ക് ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ട, അവൾക്ക് എല്ലാം ഓർമ്മയുണ്ട്. ഓരോ ആളെയും അവൾ സ്വന്തം ആളെപ്പോലെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അർജുന് മനസ്സിലായി, ഇത് ഒരു കട അല്ല. ഇത് അവളുടെ വീടാണ്.
"നീ ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കാതെ ഒരു കപ്പ് എടുത്ത് തന്ന് സഹായിക്ക്," മീര പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. "എന്നെ നോക്കിയിരുന്നാൽ ചായ ഉണ്ടാകില്ല."
അർജുൻ ഞെട്ടി. "നീ... നീ എന്ന് വിളിച്ചു."
മീര ഒരു നിമിഷം നിന്നു. "ശ്ശോ, ഞാൻ അറിയാതെ... സോറി, 'നിങ്ങൾ' എന്ന് പറയാം."
"വേണ്ട," അവൻ ഒരു കപ്പ് എടുത്ത് കൊടുത്തു. "നീ എന്ന് തന്നെ വിളി. നല്ല രസം."
അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു സ്പൂൺ താഴെ വീണു.
\* \* \*
ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു വെള്ള കാർ മുറ്റത്ത് വന്നു. ഇറങ്ങിയത് തടിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ, കഴുത്തിൽ വലിയ സ്വർണ്ണ ചെയിൻ, കയ്യിൽ ഒരു ഫയൽ. സെബാസ്റ്റ്യൻ. ഒരു റിസോർട്ട് കമ്പനിക്ക് വേണ്ടി വീടും സ്ഥലവും വാങ്ങാൻ വന്ന ബ്രോക്കർ.
"ഹാ, അർജുൻ സാർ! എന്തൊരു സ്ഥലം! ഈ പഴയ വീട് പൊളിച്ച് ഇരുപത് മുറികളുള്ള ഒരു ലക്ഷ്വറി റിസോർട്ട്. തുക കേട്ടാൽ സാർ ഞെട്ടും."
അയാൾ ഒരു കടലാസിൽ ഒരു സംഖ്യ എഴുതി നീട്ടി. അർജുൻ നോക്കി. ദുബായിലെ പത്ത് വർഷത്തെ ശമ്പളത്തിനെക്കാൾ വലുത്.
"പൊളിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ," പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം. മീര വാതിൽക്കൽ കൈ കെട്ടി
💬 Comments
View all comments