Chapter Title : പാതി വീട്, പാതി ഹൃദയം [OLIVER DUST]

ട്ടോ!"

❖

ഉച്ചയ്ക്ക് കഫേയിൽ തിരക്ക് കുറഞ്ഞപ്പോൾ അർജുൻ ആ താക്കോൽ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് എടുത്തു. ചെറിയ ചുവന്ന റിബ്ബൺ കെട്ടിയ താക്കോൽ.

"ഇപ്പോൾ?" മീര ചോദിച്ചു. അവൾ ഏപ്രൺ അഴിച്ച് അടുത്ത് വന്നു.

"ഇപ്പോൾ. പക്ഷേ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് ധൈര്യമില്ല. നീ കൂടി വാ."

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു.

അച്ഛന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ഒരു പഴയ മണം പുറത്തേക്ക് വന്നു. കടലാസും മഷിയും പഴയ മരവും. മുറിയിൽ വലിയ ഒരു മേശ. അതിൽ ഒരു ടൈപ്പ്റൈറ്റർ. ചുറ്റും ചുമരിൽ തട്ടുകൾ, തട്ടിൽ നിറയെ ഫയലുകൾ, ഡയറികൾ, പഴയ മാസികകൾ. ജനലിനടുത്ത് ഒരു ചാരുകസേര.

"ഇത്രയും പുസ്തകങ്ങൾ..." അർജുൻ മേശയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. മേശമേൽ ഒരു പഴയ ഫ്രെയിം. അതിൽ ഒരു ഫോട്ടോ. പത്ത് വയസ്സുള്ള അർജുൻ, മുൻപല്ല് പോയ ചിരിയോടെ, അച്ഛന്റെ തോളിൽ ഇരിക്കുന്നു. അച്ഛൻ അതിൽ ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. ശരിക്കും ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.

"ഇങ്ങനെ ഒരു ഫോട്ടോ ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല," അവൻ പറഞ്ഞു. തൊണ്ട ഇടറിയില്ല. പകരം ഉള്ളിൽ ഒരു ചൂട് പടർന്നു. "അച്ഛൻ ഇത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിരുന്നു. എപ്പോഴും കണ്ടിരിക്കാൻ."

മീര അവന്റെ പിന്നിൽ വന്ന് അരയിലൂടെ കൈ ചുറ്റി, അവന്റെ പുറത്ത് കവിൾ ചേർത്തു. "പറഞ്ഞില്ലേ, ഒരുപാട് സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നെന്ന്. പറയാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു, അത്രേയുള്ളൂ."

അവൻ തലയാട്ടി. പിന്നെ മേശയുടെ വലിയ വലിപ്പ് തുറന്നു. അതിൽ ഒരു തടിപ്പെട്ടി. പെട്ടി തുറന്നപ്പോൾ നിറയെ കവറുകൾ. നൂറുകണക്കിന്. എല്ലാറ്റിന്റെയും മുകളിൽ ഒരേ കയ്യക്ഷരം:

*"മോൻ അർജുന്."*

അർജുൻ ഒന്ന്