Chapter Title : പാതി വീട്, പാതി ഹൃദയം [OLIVER DUST]
തീർന്നപ്പോൾ അർജുൻ പെട്ടെന്ന് നിന്നു.
"എന്താ?" മീര ചോദിച്ചു.
"ഇതിൽ... ഇതിൽ നിന്റെ പേര് ഉണ്ട്."
"എന്റെ പേരോ?"
അവൻ ഉറക്കെ വായിച്ചു:
*"മോനേ, ഇവിടെ ഒരു കുട്ടി വരാറുണ്ട്. പേര് മീര. അവൾ എന്റെ കവിതകൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാണ് വന്നത്. 'നീലക്കുറിഞ്ഞി' എന്ന പേരിൽ ഞാൻ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് എഴുതിയിരുന്ന കവിതകൾ. ഇന്ന് ആരും ഓർക്കാത്ത ഒരു പഴയ കവി. പക്ഷേ ഈ കുട്ടി ഓർത്തിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് വേണ്ടി ഈ വീടിന്റെ ഒരു മുറി ഞാൻ കൊടുത്തു. ഒരു കാര്യം മാത്രം അവളോട് പറയണ്ട. നീ അത് സ്വയം അറിയണം."*
"എന്ത് സ്വയം അറിയണം?" മീര പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
അർജുൻ അവളെ നോക്കി. "നീലക്കുറിഞ്ഞി. എന്റെ അച്ഛനാണോ?"
മീര ഒരു നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി പടർന്നു, വലിയ, കണ്ണീരോടൊപ്പമുള്ള ചിരി.
"എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു," അവൾ പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിരുന്നു, 'മോൻ വരുമ്പോൾ അവൻ തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കട്ടെ' എന്ന്. ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത് തന്നെ ആ കവിതകൾ കാരണമാ, അർജുൻ. കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു പഴയ പുസ്തകക്കടയിൽ നിന്ന് ഒരു കവിതാ സമാഹാരം കിട്ടി. 'നീലക്കുറിഞ്ഞി' എന്ന പേരിൽ. ഞാൻ അത് നൂറ് തവണ വായിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടുപിടിച്ച് ഒന്ന് നന്ദി പറയാൻ ഞാൻ മൂന്നാർ വരെ വന്നു. ഒടുവിൽ കണ്ടുപിടിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, 'കുട്ടീ, ഞാൻ ഇതൊക്കെ എഴുതിയത് ആരും വായിക്കില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചാ.' ഞാൻ അന്ന് ആ മുറ്റത്ത് നിന്ന് കരഞ്ഞു."
അർജുൻ അവളെ നോക്കി. വായ
💬 Comments
View all comments