Chapter Title : പാതി വീട്, പാതി ഹൃദയം [OLIVER DUST]

തുറന്ന്, ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാതെ. "അപ്പോൾ നീ എന്റെ അച്ഛന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വായനക്കാരിയായിരുന്നു."

"ആയിരുന്നു. ഇപ്പോഴും ആണ്."

"അച്ഛൻ അറിയാതെ... ഞാൻ ഇത്രയും കാലം..." അവൻ ചിരിച്ചു, കണ്ണ് തുടച്ചു. "മീര, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ എന്താ തോന്നുന്നതെന്ന് അറിയാമോ?"

"എന്താ?"

"അച്ഛൻ എനിക്ക് തന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം നീയാണെന്ന്. അച്ഛൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയോ ഇല്ലയോ."

മീരയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ മടിയിലേക്ക് ചാടിക്കയറി ഇരുന്ന് അവന്റെ മുഖം രണ്ട് കയ്യും കൊണ്ട് പിടിച്ചു. "നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് സഹിക്കില്ല."

"പറയും. ഇനിയും പറയും."

"അർജുൻ..."

അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർന്നു. ആ ചുംബനത്തിൽ കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുണ്ടായിരുന്നു, ചിരിയുടെ മധുരവും. അവൻ അവളെ ഇറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുടിയിൽ മുറുകി.

"ഇവിടെ വേണ്ട," അവൾ ശ്വാസം വലിച്ച് പറഞ്ഞു. "ഈ മുറി അദ്ദേഹത്തിന്റേതാ. നമുക്ക് മുകളിലേക്ക് പോകാം."

❖

അവന്റെ മുറിയിൽ വാതിൽ അടച്ചതും മീര അവനെ വാതിലിനോട് ചേർത്ത് ചാരി നിർത്തി. അവൾക്ക് ഇന്ന് ഒരു ധൈര്യം വന്നിരുന്നു. ആദ്യത്തെ രാത്രിയിലെ ലജ്ജയോടെ നിന്ന പെൺകുട്ടിയല്ല ഇത്. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ പിടിച്ച് വലിച്ച് അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു. ആഴത്തിൽ, ആർത്തിയോടെ.

"മീര..." അവൻ ചിരിച്ചു, ശ്വാസത്തിനിടയിൽ. "ഇന്ന് നീ ആകെ മാറിയല്ലോ."

"മാറിയതല്ല," അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചുണ്ടമർത്തി പറഞ്ഞു. "ഇന്നലെ രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ ഇത് മാത്രമാ ആലോചിക്കുന്നത്. ഇന്ന് ദിവസം മുഴുവൻ ഞാൻ ഓരോ ചായയും ഉണ്ടാക്കിയത് നിന്നെ ഓർത്ത്