Chapter Title : മഴയോർമ്മ 4 [OLIVER DUST] [ചൂടുള്ള മഴക്കാലം]

മുടിയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി വിറച്ചു.

പിന്നെ ഇരുവരും ചേർന്ന് കിടന്ന് ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു, കിടക്ക വരെ കുലുങ്ങുന്ന ചിരി.

"ഞാൻ ജയിച്ചു," അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

"നീ തോറ്റു. നിന്റെ ഒരു ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു."

"അത് ശബ്ദമായിരുന്നില്ല. അത് ഒരു ശ്വാസം ആയിരുന്നു."

"നിന്റെ ശ്വാസത്തിന് ഒരു പേരുണ്ട്. എന്റെ പേര്."

അടുത്ത മുറിയിൽ നിന്ന് ഒരു ചുമ കേട്ടു. രണ്ടുപേരും ശ്വാസം പിടിച്ചു. പിന്നെ അമ്മയുടെ ശബ്ദം, ഭിത്തിയിലൂടെ, ശാന്തമായി:

"മക്കളേ, കിടന്നുറങ്ങിക്കോ. ഞാൻ ചെറിയ ചെവിയാണ്, ഒന്നും കേട്ടില്ല."

മീര തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് കരഞ്ഞു. അർജുൻ അവളെ പിടിച്ച് ചിരി ഒതുക്കാൻ നോക്കി, പക്ഷേ അവനും തോറ്റു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അമ്മ ചായ കൊണ്ടുവന്ന് വെച്ച് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ ഇന്ന് ഇടുക്കിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നു. വയസ്സായവർക്ക് കുറച്ച് സ്വകാര്യത കൊടുക്കണം. പുതിയ ദമ്പതികൾക്കും." അമ്മ അർജുനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. "നീ ഒരു നല്ല പയ്യനാ. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ ക്ഷമിക്കുന്നു."

❖

അമ്മ പോയതോടെ അടുക്കളയിലെ ലിസ്റ്റിലെ നാലാമത്തെ ഐറ്റം ടിക്ക് ചെയ്യാൻ വൈകിയില്ല. ഒരു ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം കഫേ നേരത്തെ അടച്ച് ശാന്തയെയും ഗോപാലൻ ചേട്ടനെയും പറഞ്ഞയച്ച് മീര ദോശക്കല്ലിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. അർജുൻ അവളുടെ പിന്നിൽ.

"ഇപ്പോൾ ദോശ ചുടുന്നതാ പ്ലാൻ," അവൾ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ."

"നീ എന്റെ അരയിൽ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്."

"അത് ഒരു സപ്പോർട്ടാ."

"എന്തിന്?"

"ദോശ മറിച്ചിടുമ്പോൾ നീ വീഴാതിരിക്കാൻ."

"ഞാൻ വീഴില്ല."

"വീഴും." അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു