Chapter Title : മഴയോർമ്മ Part 5 [കുന്നിൻ മുകളിലെ രഹസ്യം]

നാണക്കേടാ!"

"ഒരു കവിത മുഴുവൻ നിന്റെ ഈ ചെറിയ മറുകിനെ പറ്റി."

"അർജുൻ!"

അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയണ കൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു. അവൻ അത് പിടിച്ചുവാങ്ങി, അവളെ ചേർത്തു. ആ രാത്രി അവസാനം ചിരിയിലാണ് അവസാനിച്ചത്, ഏറ്റവും നല്ല അവസാനം.

❖

ഒരു ദിവസം രാവിലെ കഫേയിൽ ഒരു വലിയ ചർച്ച നടക്കുകയായിരുന്നു. പേരിടലാണ് വിഷയം.

"ആൺകുട്ടി ആണെങ്കിൽ ശ്രീധരൻ," ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു. "അർജുന്റെ അച്ഛന്റെ പേര്."

"ഞങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ പേര് മേനോൻ എന്നായിരുന്നു, ചേട്ടാ," അർജുൻ ചിരിച്ചു. "ശ്രീധരൻ മീരയുടെ അച്ഛന്റെ പേരാ."

"ഓ, അതോ!" ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ നാണിച്ചു. "അപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല."

"ആൺകുട്ടിക്ക് കുറിഞ്ഞി എന്ന് വിളിക്കാം, അച്ഛന്റെ തൂലികാനാമം," ശാന്ത പറഞ്ഞു.

"ആൺകുട്ടിക്ക് കുറിഞ്ഞിയോ?" മീര ചിരിച്ചു. "അത് പെൺകുട്ടികളുടെ പേരല്ലേ?"

"പെൺകുട്ടി ആണെങ്കിൽ മഴ," ഇരുപത് വയസ്സുകാരി കവയിത്രി നിർദ്ദേശിച്ചു. "മഴ. ലളിതം, മനോഹരം."

"മഴ..." മീര ആ പേര് രുചിച്ച് പറഞ്ഞു. "മഴ അർജുൻ. അത് കൊള്ളാം!"

"ആൺകുട്ടി ആണെങ്കിൽ?" അർജുൻ ചോദിച്ചു.

"മേഘ്," കോളേജ് കുട്ടികളിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു.

"ഇടി," ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"ഇടിയോ?!" എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ചിരിച്ചു.

"എന്താ! ഇടിയും മഴയുടെ ഭാഗമല്ലേ?"

"ചേട്ടാ, ഒരു കുട്ടിയെ 'ഇടീ' എന്ന് വിളിച്ചാൽ അവൻ വലുതാകുമ്പോൾ എന്നെ ഇടിക്കും," അർജുൻ ചിരിച്ച് വയറ്റിൽ കൈ വെച്ചു.

ആ ചർച്ച കഫേയിലെ ഏറ്റവും രസകരമായ വൈകുന്നേരമായി മാറി. ഓരോ മേശയിലും ഓരോ പേരുകൾ, ഓരോ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ. ഒടുവിൽ ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ ഒരു ചീട്ടിൽ