Chapter Title : മഴയോർമ്മ Part 5 [കുന്നിൻ മുകളിലെ രഹസ്യം]

പറയണ്ട. നീ കവിത എഴുതാറുണ്ടല്ലോ."

"ഇപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കവിത മുഴുവൻ ഉണ്ട്. പക്ഷേ അതിന്റെ ഒരു വാക്ക് പോലും പുറത്ത് വരുന്നില്ല."

"എന്നാൽ ഇങ്ങനെ പറയ്." അവൾ ചിരിച്ചു. "'ഞാൻ ഒരു അച്ഛനാകാൻ പോകുന്നു, മീരേ.'"

"ഞാൻ ഒരു അച്ഛനാകാൻ പോകുന്നു," അവൻ ആവർത്തിച്ചു. ആ വാക്ക് അവന്റെ നാവിൽ പുതിയ ഒരു രുചി പോലെ നിന്നു. "അച്ഛൻ. ഞാൻ..." അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു, കരഞ്ഞു, രണ്ടും ഒരുമിച്ച്. "എന്റെ അച്ഛൻ ഇത് അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ."

"അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും," മീര പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് അറിയാമോ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു കത്തിൽ ഉണ്ട്: *'ഈ വീട്ടിൽ ഒരു കുട്ടിയുടെ ചിരി കേൾക്കണം എന്നൊരു ആഗ്രഹം എനിക്കുണ്ട്. അത് ഒരു അത്യാഗ്രഹമാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.'*"

"അത്യാഗ്രഹം അല്ല. ഇത് ഒരു പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു." അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ നെറ്റി മുട്ടിച്ചു. "ഇത്തവണയും അത് ശരിയായി."

സൂര്യൻ മലകൾക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു, മഞ്ഞ് സ്വർണ്ണമായി, ആദ്യ ദിവസത്തെ അതേ കാഴ്ച. പക്ഷേ ഇത്തവണ അർജുൻ മലയെ നോക്കിയില്ല. അവൻ അവളുടെ വയറിൽ കൈ വെച്ച് തല അതിലേക്ക് ചായ്ച്ച് കണ്ണടച്ചു.

"എന്തെങ്കിലും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?" മീര ചിരിച്ചു.

"ഇല്ല. പക്ഷേ ഞാൻ കേൾക്കുന്നതായി ഭാവിക്കുകയാ."

"ഇത് വെറും ഏഴ് ആഴ്ചയേ ആയിട്ടുള്ളൂ, മണ്ടാ!"

"എന്റെ കുട്ടി മിടുക്കനാ. ഏഴ് ആഴ്ച കൊണ്ട് തന്നെ എന്നോട് സംസാരിക്കും."

"അല്ലെങ്കിൽ മിടുക്കി."

"അല്ലെങ്കിൽ മിടുക്കി." അവൻ തല ഉയർത്തി. "മീര, എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയണം."

"പറ."

"ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. ദുബായിൽ ജോലി,