Chapter Title : മഴയോർമ്മ 6 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്ത കാലം]
പതുക്കെ മറിച്ചു, ഇപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ താഴെ. "ഇന്നലെ നീ പറഞ്ഞില്ലേ, നാളെ എന്ത് പറയണമെന്ന് മനസ്സിലായെന്ന്? എനിക്ക് അതിന്റെ ഒരു അഡ്വാൻസ് കേൾക്കണം."
"ഒരു അഡ്വാൻസും ഇല്ല." അവൾ ചിരിച്ചു. "പക്ഷേ ഒന്നര മണിക്കൂറിന്റെ കാര്യം..." അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി, ചെവിയിൽ ചുണ്ട് ചേർത്ത് മന്ത്രിച്ചു. "...ഞാൻ ഇത്രയും നേരം ആലോചിച്ച് നോക്കി. ഒരു നല്ല ഉപയോഗം കണ്ടെത്തി."
"പറയ്."
"ഇന്നലെ രാത്രി നീ എന്നെ ശരിക്കും ക്ഷീണിപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടും ഇപ്പോൾ എനിക്ക് നിന്റെ ചൂട് വേണം. ഇത് ഹോർമോൺ ആണോ, അർജുൻ? അതോ നീ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിളക്ക് കത്തിച്ചിട്ട് അണയ്ക്കാൻ മറന്നതാണോ?"
അവൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. "രണ്ടും ആയിരിക്കും. ഏതായാലും ഞാൻ ഇത് അണയ്ക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല."
ആ പ്രഭാതത്തിലെ അവരുടെ ഒന്നര മണിക്കൂർ ഒട്ടും പാഴായില്ല. കർട്ടനിലൂടെ വന്ന ഇളം വെയിൽ വെളുത്ത വിരിപ്പിൽ ഒരു സ്വർണ്ണ പാത തീർത്തു. അവളുടെ ചിരി, അവന്റെ മന്ത്രണം, ഇടയ്ക്ക് ഒരു കിലുക്കം, ഇടയ്ക്ക് ഒരു ദീർഘശ്വാസം. അവൻ അവളുടെ ഓരോ ഭാഗത്തെയും ഒരു ആദരവോടെ, ഒരു ആർത്തിയോടെ, ഒരു ചെറിയ കുസൃതിയോടെ സ്നേഹിച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിൽ മുറുകി, അവൾ അവന്റെ പേര് ഒരു പാട്ട് പോലെ വിളിച്ചു. അവസാനം രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തിൽ ശാന്തരായി, വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ നെറ്റികൾ പരസ്പരം ചേർത്ത്.
"ഇപ്പോൾ എന്റെ പേടി പോയി," മീര കിതച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
"ഇത് ഒരു ചികിത്സയാ. ഡോക്ടർ അർജുൻ."
"ഡോക്ടർ അർജുന് ഇനി ഒരു കാര്യം
💬 Comments
View all comments