Chapter Title : മഴയോർമ്മ 6 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്ത കാലം]
ചെയ്യാനുണ്ട്. എന്റെ മുടി കെട്ടിത്തരണം, കാരണം എന്റെ കൈ വിറയ്ക്കുന്നു."
"ഭയം കൊണ്ടാണോ?"
"അല്ല, മണ്ടാ." അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കടി കൊടുത്തു. "നീ കാരണം."
❖
വേദി ഒരു വലിയ ഹാളായിരുന്നു. മുന്നിൽ വെളുത്ത തുണി വിരിച്ച ഒരു മേശ, അതിൽ നീലക്കുറിഞ്ഞിയുടെ പുസ്തകത്തിന്റെ കോപ്പികൾ. പുറകിൽ ഒരു വലിയ ബാനർ: *"നീലക്കുറിഞ്ഞി: മഴ പെയ്യാത്ത ദിവസങ്ങളിലെ കവിതകൾ."* ഹാൾ നിറയെ ആളുകൾ. കോളേജ് കുട്ടികൾ, വൃദ്ധരായ വായനക്കാർ, പത്രക്കാർ, ഏതാനും പ്രശസ്തരായ കവികൾ.
മീര ഇളം നീല കസവ് സാരിയിൽ, മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂവുമായി വേദിയിൽ ഇരുന്നു. ഏഴ് മാസം ആയിത്തുടങ്ങിയ വയറ് സാരിയുടെ ചുളിവുകൾക്കിടയിൽ ഭംഗിയായി ഒളിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു കടലാസ്, അതിൽ അവൾ എഴുതിയ പ്രസംഗം. കൈ ചെറുതായി വിറച്ചു.
ആദ്യ നിരയിൽ അർജുൻ. അവൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു, പിന്നെ പതുക്കെ ഒരു കണ്ണിറുക്കി.
മീരയ്ക്ക് ചിരി വന്നു. അവൾ ചുണ്ട് കടിച്ച് ചിരി ഒതുക്കി, മുഖം താഴ്ത്തി.
"ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ എഡിറ്റർ, ശ്രീമതി മീര അർജുൻ, രണ്ട് വാക്ക് പറയും," അവതാരകൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഹാളിൽ കരഘോഷം. മീര എഴുന്നേറ്റ് മൈക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നു. കടലാസ് നിവർത്തി. കുറച്ച് നേരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ആളുകൾ കാത്തിരുന്നു. പിന്നെ അവൾ കടലാസ് പതുക്കെ മടക്കി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
"ഞാൻ ഒരു പ്രസംഗം എഴുതി കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു," അവൾ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദം ആദ്യം ചെറുതായി വിറച്ചു, പിന്നെ ഉറച്ചു. "പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഇത്രയും മുഖങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, ഞാൻ അത്
💬 Comments
View all comments