Chapter Title : മീനാക്ഷി കല്യാണം 4 [നരഭോജി]

ഏയ് സാഹചര്യവാദി ബാഹ്യാവസ്ഥകളുടെ പ്രഭാവത്തിലല്ലേ വിശ്വസിക്കേണ്ടത്, ഞാൻ നല്ല കറതീർന്ന സ്വയംവാദി.

അല്ലെങ്കിലും മനുഷ്യനിലും വലിയ ഓരോന്തു വേറെ ഏതാണ് ലോകത്തുള്ളത്? കൊമോഡോ ഡ്രാഗണോ? അതിനു നിറം മാറാൻ പറ്റുമോ? ഒരു ആട്ടിൻ കുട്ടിയെ വരെ കിട്ടിയാൽ തിന്നും എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ചുറ്റും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന, ഈ തലയിണയും പുതപ്പും എന്നെ ഈ കട്ടിലിൽ തളച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണോ!! എങ്ങനെ ഈ ചുഴിയിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടക്കും!!

പനിതലയ്ക്കു പിടിച്ച ഞാൻ ഇങ്ങനെ പരസ്പര ബന്ധമില്ലാതെ ഓരോ പിച്ചുംപേയും പറഞ്ഞു കാടുകയറി, ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റണില്ല എന്നതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നിയത്.

സെൽവ അണ്ണനും കുടുംബവും നാട്ടിൽ പോയിരിക്കാണ്. ടോണിനെ വിളിക്കാം.

പനിയാണ്, പാരസെറ്റമോളും കൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു ഫോൺവച്ച്.

20 മിനിറ്റിൽ ആളെത്തി, ഇവന്റെ തലക്കെന്തോ ഓളം ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് തോന്നിപോയി, രണ്ടു പാരസെറ്റമോളു വാങ്ങിവരാൻ പറഞ്ഞതിന് അവൻ എൻഫീൽഡിൽ, റൈഡർ ജാക്കറ്റും, സൺഗ്ലാസും, സേഫ്‌റ്റി ഗിയറുകളും, ബൂട്ടും ഇട്ട് ഹെൽമെറ്റും വച്ചു കുളുമാണാലിക്ക് ടൂറ്പോകാൻ പാകത്തിലാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്.

പാരസെറ്റമോൾ എന്റെ കൈയിൽ തന്നിട്ട് അവൻ മണിച്ചിത്രതാഴിൽ സണ്ണി തടയുമ്പോലെ, ഞാൻ അത് കഴിക്കുന്നത് തടഞ്ഞു സിനിമ സ്റ്റൈലിൽ നിന്നു.

“ അളിയാ ഞാൻ എന്താ വെറും മണ്ടനാണെന്നു വച്ചോ”

ഞാൻ അവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി.

“അതിലിപ്പോ എന്താ സംശയം? നീ മണ്ടൻ തന്നെ”

“അല്ല നിന്റെ ഡയലോഗ് അതല്ല. ഞാൻ എന്താ കൊണ്ടന്നരിക്കണെന്നറിഞ്ഞ നീ ഈ ടോണീനെ കെട്ടിപിടിച്ചു, ഗുഡ് ബോയ് ന്നു പറയും.”

“മൈരെന്നെ” ഞാൻ ആരോടന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

അവൻ പോക്കെറ്റിനു ഒരു പൊതി