Chapter Title : മീനാക്ഷിയുടെ ജീവിതം 2 [ലിങ്കൺ]

മീനാക്ഷിയുടെ കണ്ണുകൾ വികസിച്ചു.

രാജീവന്റെ മുഖവും വിളറിയുപോയി.

സൽമാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“ഒരു കാര്യം ചെയ്യണം.”

അവന്റെ കണ്ണുകൾ മീനാക്ഷിയുടെ കഴുത്തിലേക്കു നീങ്ങി.

അവിടെ രാജീവൻ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് കെട്ടിയ താലി കിടക്കുകയായിരുന്നു.

ആ താലിയിൽ മീനാക്ഷിയുടെ മുഴുവൻ ജീവിതത്തിന്റെ ഓർമ്മകളുണ്ടായിരുന്നു.

ഒളിച്ചോടി വിവാഹം കഴിച്ച ദിവസം.

വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പ്.

ഒരുമിച്ച് തുടങ്ങിയ ജീവിതം.

പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ സ്നേഹവും വഴക്കും ചിരിയും കണ്ണീരും.

മീനാക്ഷി അറിയാതെ തന്റെ കഴുത്തിലെ താലിയിൽ കൈവെച്ചു.

സൽമാൻ രാജീവനെ നോക്കി.

“അത് നീ തന്നെ മാറ്റൂ.”

ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ രാജീവൻ ഞെട്ടി.

“എന്ത്?”

“നീ തന്നെയാണ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയത്. ഇപ്പോൾ നീ തന്നെയാണ് അത് മാറ്റേണ്ടത്.”

മീനാക്ഷിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

അവൾ രാജീവനെ നോക്കി.

രാജീവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ തല താഴ്ത്തി.

അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

‘ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?’

തന്റെ തെറ്റിന്റെ ശിക്ഷ താൻ അനുഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇന്ന് തന്റെ തെറ്റുകൊണ്ട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേദനിക്കുന്നത് മീനാക്ഷിയാണ്.

അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് താൻ തന്നെ പിന്മാറുന്ന കാഴ്ചയ്ക്ക് സാക്ഷിയാകേണ്ടിവരുന്നു.

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ രാജീവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

മീനാക്ഷിയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.

അവളുടെ മനസ്സിൽ വർഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് ഓടി.

വിവാഹദിനം.

രാജീവന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ.

അന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹം.

“എന്ത് വന്നാലും ഞാൻ നിന്നെ വിടില്ല…”

എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞ ദിവസം.

ഇന്ന്…

അതേ കൈകൾ തന്നെ തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് ആ ഓർമ്മ മാറ്റാൻ പോകുന്നു.

മീനാക്ഷിയുടെ കണ്ണുനീർ