Chapter Title : മീനാക്ഷിയുടെ ജീവിതം 2 [ലിങ്കൺ]

സൽമാൻ രാജീവനെ നോക്കി.

“അത് നീ തന്നെ മാറ്റൂ.”

ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ രാജീവൻ ഞെട്ടി.

“എന്ത്?”

“നീ തന്നെയാണ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയത്. ഇപ്പോൾ നീ തന്നെയാണ് അത് മാറ്റേണ്ടത്.”

മീനാക്ഷിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

അവൾ രാജീവനെ നോക്കി.

രാജീവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ തല താഴ്ത്തി.

അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

‘ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?’

തന്റെ തെറ്റിന്റെ ശിക്ഷ താൻ അനുഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇന്ന് തന്റെ തെറ്റുകൊണ്ട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേദനിക്കുന്നത് മീനാക്ഷിയാണ്.

അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് താൻ തന്നെ പിന്മാറുന്ന കാഴ്ചയ്ക്ക് സാക്ഷിയാകേണ്ടിവരുന്നു.

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ രാജീവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

മീനാക്ഷിയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.

അവളുടെ മനസ്സിൽ വർഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് ഓടി.

വിവാഹദിനം.

രാജീവന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ.

അന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹം.

“എന്ത് വന്നാലും ഞാൻ നിന്നെ വിടില്ല…”

എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞ ദിവസം.

ഇന്ന്…

അതേ കൈകൾ തന്നെ തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് ആ ഓർമ്മ മാറ്റാൻ പോകുന്നു.

മീനാക്ഷിയുടെ കണ്ണുനീർ കവിളിലൂടെ ഒഴുകി.

രാജീവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.

“മീനു…”

അവന്റെ ശബ്ദം പൊട്ടി.

മീനാക്ഷി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളാൽ രാജീവൻ താലി അഴിച്ചു.

ആ നിമിഷം രാജീവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ തകർന്നുപോയി.

ഒരു ലോഹക്കഷണം മാത്രമല്ല തന്റെ കൈകളിലേക്ക് വീണതെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി.

തങ്ങളുടെ പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു അടയാളം കൈവിട്ടുപോയതുപോലെ.

മീനാക്ഷി കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ രാജീവന്റെ കൈയിൽ താലിയുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾക്ക് തന്റെ കഴുത്ത് അസാധാരണമായി ശൂന്യമെന്ന് തോന്നി.

സൽമാൻ മേശപ്പുറത്തെ ചെറിയ ബോക്സ് തുറന്നു.

അതിൽ ഒരു പുതിയ താലി ഉണ്ടായിരുന്നു.

അത് കണ്ടപ്പോൾ മീനാക്ഷിയുടെ നെഞ്ചിൽ വീണ്ടും ഭയം നിറഞ്ഞു.

‘ഇത് ശരിക്കും സംഭവിക്കുകയാണോ?’

അവൾ