Chapter Title : മീഞ്ചന്തയിലെ പുത്രിയും പിതാവും [JM&AR]

നുള്ളി. അവൾക്ക് നാണം തോന്നി.

“ഉള്ളതാരതാ? ഉമ്മാൻ്റെ ആണോ"?

“അൻ്റെ ഉമ്മക്ക് വല്യ ഇതളുള്ളതേന്നു. ചെമ്പരത്തീൻ്റെ ഒക്കെ പോലെ”

ഉപ്പ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.

ഷഹാനയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. തുടുത്ത കവിളുകൾ രക്തം ഇരച്ചു കയറി അരുണാഭമായി.

“ പൂവീ…നാളികേര വെള്ളം വേണ്ട. അൻ്റെ മൂത്രം മതി”

കഴിഞ്ഞ രണ്ട് മാസം കൊണ്ട് ഉപ്പയുടെ താത്പര്യങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്ന അവൾക്ക് അതിൽ ഒട്ടും പുതുമ തോന്നിയില്ല.

ഷഹാന ചെറിയ ഒരു കറി പാത്രമെടുത്ത് അതിലേക്ക് മൂത്രമൊഴിച്ചു.

“അതെന്തേ അത്ര മതിയോ”?

“നാളികേര വെള്ളത്തിൻ്റെ അത്രേം തന്നെ മതി. ഇല്ലെങ്കില് അളവ് മാറും”

അവൾ മൂത്രം ചേർത്ത് മാവ് അരച്ചെടുത്തു. ഉപ്പ മാറിയിരുന്ന് മകളെ തൻ്റെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് നുകരുന്നതിൽ മുഴുകി.

ഷഹാന തേങ്ങ ചിരകുകയാണ്. ഉപ്പ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് പിന്നിൽ ഇഴുകി ചേർന്ന് നിന്ന്‌ വയറിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് തൻ്റെ മുഖം മകളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ചു. ഷഹാനക്ക് ഉപ്പയുടെ താടിയും മീശയും തട്ടി ഇക്കിളിയാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടക്കിപ്പിടിച്ച കുണുങ്ങിച്ചിരിയോടെ അവൾ തേങ്ങ ചിരകുന്നത് തുടർന്നു.

ഉപ്പ ചിരകി വെച്ചതിൽ നിന്ന് ഒരു നുള്ളെടുത്ത് വായിലിട്ടു. ഷഹാന ഉപ്പയുടെ കൈയ്യിൽ അടിച്ചു.

“ ഇതോണ്ട് കയ്യില് പിടിച്ച് ചെരകാൻ എന്ത് പാടാന്നറിയോ? സാധാ ഒന്ന് വാങ്ങാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഇത് വരെ വാങ്ങീണ്ടാ? അപ്പളാ... അത്രക്ക്  പൂതിണ്ടേല് പൊട്ടിച്ച് വെച്ച ആ തേങ്ങ മുറിയെടുത്ത് പൂണ്ട് തിന്നോളീ”

“അതങ്ങനെ എപ്പളും വാങ്ങണതല്ലല്ലോ. അതോണ്ടാ. ഓർമ്മണ്ടാവൂല. ഇതിപ്പോ ഞാൻ ചെരകിത്തരാം”

ഉപ്പ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ചിരവയും തേങ്ങയും വാങ്ങി