Chapter Title : മീഞ്ചന്തയിലെ പുത്രിയും പിതാവും [JM&AR]

ചിരകാൻ തുടങ്ങി. ഷഹാന പിന്നിലേക്ക് ഉപ്പയെ ചാരി നിന്നു. എന്തുകൊണ്ടോ ഉപ്പയുടെ കൂടെയുള്ള അത്തരം നിമിഷങ്ങൾ അവൾക്ക് കൂടുതൽ ആസ്വാദ്യകരമായി തോന്നി.

“ഇത് കഴിഞ്ഞല്ലോ പൂവീ… അതും കൂടി ചെരകണോ”?

“വേണ്ട. ഇത് മതി”

ഉപ്പ അവളുടെ പിൻ കഴുത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. ഷഹാനയുടെ ശരീരം ഉപ്പയുടെ ചുംബന സ്പർശത്തിൽ കോരിത്തരിച്ചു. അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. മകളുടെ മെലിഞ്ഞു നീണ്ട കൈകൾ ഉപ്പയെ വലയം ചെയ്തു. തൻ്റെ മുഖം ഉപ്പയുടെ രോമാവൃതമായ വിശാലമായ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് വെച്ച് തേന്മാവിൽ ചുറ്റി കയറിയ മുല്ലവള്ളി പോലെ ഉപ്പയുടെ ദേഹത്തേക്ക് അവൾ ചാഞ്ഞു. ഉപ്പയും മകളും പരസ്പരം ഗാഢാലിംഗനത്തിൽ മുഴുകി കണ്ണുകളടച്ച് എല്ലാം മറന്ന് ആ നിർവൃതിയിൽ ലയിച്ച് ചേർന്നു. അരമണിക്കൂറിലേറെ അങ്ങനെ അവർ ഒന്നായി നിന്നു. ഷഹാന പതുക്കെ മിഴികൾ തുറന്നു. അവൾ ഉപ്പയിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറി.

“ ഉപ്പാ.. ഇങ്ങള് ഇങ്ങനെ അടുക്കളേല് നിന്നാലേ ഒന്നും ആവൂല. പന്ത്രണ്ടേ മുക്കാലിൻ്റെ ട്രെയിനിന് പോണ്ടേ?”

“വൈന്നാരത്തെ സൂപ്പർഫാസ്റ്റിന് പോയാലും മതി”

"കൊറച്ച് കഴിഞ്ഞാ ഇങ്ങള് നാളെ പോയാ മതീന്ന് പറയും. അതോണ്ടേ അനൂനെ പോയി നോക്കീ. ഓനൊണരാനായിട്ടുണ്ടാകും. ഞാനിതായിട്ട് വിളിക്കാട്ടോ”

ഷഹാന ഉപ്പയെ അടുക്കളയിൽ നിന്നും മകൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഉന്തി തള്ളി വിട്ടു.

പ്രാതൽ കഴിക്കാനായി ഉപ്പയെ ഷഹാന വിളിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ മകൻ ഉണർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉപ്പ അവൻ്റെ അടുത്തിരുന്ന് ഷോപ്പിലെ അക്കൗണ്ട്സ് പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു. മകൾ വന്നത് കണ്ട് ഉപ്പ കനമേറിയ ലെഡ്ജർ മടക്കി വെച്ചു. ഷഹാന തൊട്ടിലിലേക്കൊന്ന് പാളി നോക്കി.

“ഒമ്പതരേലും ആവാതെ ഓനൊണരലില്ലല്ലോ പൂവീ…