Chapter Title : മീഞ്ചന്തയിലെ പുത്രിയും പിതാവും [JM&AR]

ഓൻ്റെ മേത്ത് എണ്ണണ്ട് ”

“അത് സാരല്ല. ഞാഞ്ഞിപ്പോ എന്തായാലും പോണേന് മുന്നേ കുളിക്കല്ലോ”

ഉപ്പയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കുതറി ഇറങ്ങി കുഞ്ഞ് വീണ്ടും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“വെള്ളത്തില് കളിക്കാനാ ഉപ്പാ... ഞാൻ ഇതൊക്കെടുത്ത്  വെക്കുമ്പോയ്ക്ക് ഇങ്ങള് ഓനെ കൊണ്ട് പോയി വേറെന്തേലും കാട്ടീ”

“ഇങ്ങട്ട് വാടാ കള്ളാ…വാ നമ്മക്ക് പൂച്ചയെ കാണാം”

ഉപ്പ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.

ഷഹാന മകനെ കുളിപ്പിച്ച് അവന് കഴിക്കാൻ കൊടുത്തു. മകനെ നോക്കാൻ ഉപ്പയെ ഏൽപ്പിച്ച് ഉച്ചക്ക് പോവുന്നതിന് മുൻപ് ഉപ്പക്ക് കഴിക്കാൻ ചോറും ഒരു ചാറും കയ്യിൽ കിട്ടിയത് കൊത്തി നുറുക്കി ഉപ്പേരിയും തട്ടിക്കൂട്ടി.

സമയമായപ്പോൾ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നേരത്തേ തന്നെ ഉച്ചക്കത്തെ ചോറും കഴിച്ച് ഉപ്പ പോകാനിറങ്ങി.

“ഓനെവിടെ”?

“അവടെ ഇരുന്ന് കളിക്കാവും. ഇഞ്ഞിപ്പോ രണ്ട് മൂന്ന് മണി ഒക്കെ ആവണ്ടി വരും ഓനൊറങ്ങാന്. ഒച്ചണ്ടാക്കണ്ട ഉപ്പാ. ഇങ്ങള് പോണത് കണ്ടാല് ചെലപ്പോ ഒപ്പം വരാൻ വാശി പിടിക്കും”

മകളെ ഇറുകെ പുണർന്ന്  കൈ പൊത്തി പിടിച്ച്  യോനിക്കു മുകളിൽ കൂട്ടി പിടിച്ചമർത്തി ഉപ്പ അവളുടെ മൃദുലമായ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.

“പിന്നേ…. കൈതച്ചക്ക കൊണ്ടരാണേല് ഞാൻ തിന്നാം. ഇങ്ങക്ക് രുചിയായിട്ട് പൂവട തിന്നാലോ”

“നോക്കട്ടെ. സീസണാവണ്ടേ”

ഇളം ചുവപ്പ് രാശി പടർന്ന് തുടങ്ങിയ മകളുടെ തുടുത്ത കവിളുകളുടെ മാർദ്ദവത്വം ഉപ്പയെ വികാര തരളിതനാക്കി. അവളുടെ പവിഴാധരങ്ങളിൽ ഉപ്പ വിരൽ നീട്ടി പതിയെ ഒന്നു തൊട്ടു.

“ ഉപ്പാ.. ഇങ്ങള് തിരിച്ചെത്തുമ്പഴും അതവിടെ തന്നെണ്ടാവും… ഇപ്പോ നേരം വൈകൊള്ളൂ..”

ആ ചെഞ്ചുണ്ടുകളിൽ തത്തികളിക്കുന്ന മന്ദസ്മിതത്തോടെ അവൾ ഉപ്പയെ യാത്രയാക്കി.

മൂന്നാമത്തെ ദിവസം വൈകുന്നേരമാണ് ഉപ്പ തിരിച്ചെത്തിയത്. ഷഹാനയുടെ മുഖം ഇറുകി വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മകൾ നല്ല ദേഷ്യത്തിലാണെന്ന് ഉപ്പക്ക് മനസ്സിലായി.

“ന്നാ പൂവീ ഇയ്യ് പറഞ്ഞ സാധനം”

ഉപ്പ തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്ന് വാങ്ങിയ ചിരവ മകൾക്ക് കൊടുത്തു.

“ഈ ചെരവണ്ടാക്കാനാ ഇങ്ങള് മൂന്നീസം അവടെ ചുറ്റി തിരിഞ്ഞെ” ?

ഷഹാന ഈർഷ്യയോടെ ചിരവയും വാങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അന്ന് രാത്രി ഷഹാനയും ഉപ്പയും നേരത്തേ ഭക്ഷണം