Chapter Title : മേലേടത്ത് വീട് [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

വേലുക്കുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്ന പുഷ്പകവല്ലിയോട് വേലുക്കുട്ടി: ടീ ഇത് മേനോന്‍ തമ്പ്രാന്റെ മോളാ.. ചെന്ന് കുടിക്കാനെന്തെങ്കിലും എടുക്ക്. ചാണകമെഴുകിയ കോലായിലേക്ക് കയറികൊണ്ട് പുഷ്പകവല്ലി: ഒന്നുംവേണ്ട വേലുക്കുട്ടി. എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. കോലായിലെ കീറി പൊളിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക് വയറിന്റെ കമ്പികൊണ്ടുള്ള കസേരയില്‍ ഇരുന്നകൊണ്ട് പുഷ്പകവല്ലി: ഞാനും എന്റെ മക്കളും വലിയ കഷ്ടത്തിലാ. ശശിയേട്ടനും മക്കളും ദുബൈയിലെ ജയിലിലാ

പുഷ്പവല്ലിയുടെ താഴെ നിലത്തിരുന്നുകൊണ്ട് വേലുക്കുട്ടി: എന്ത് പറ്റി തമ്പ്രാട്ടി..? വിഷമത്തോടെ പുഷ്പകവല്ലി: അവരുടെ ബസിനസെല്ലാം തകര്‍ന്നു. വേലുക്കുട്ടി: ഇനി ഇപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ..? വിഷമത്തോടെ പുഷ്പകവല്ലി: വേലുകുട്ടി ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണം. വേലുക്കുട്ടി: എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാന്‍ പറ്റും..? പുഷ്പവല്ലി: വേലുക്കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്‍ നീലകണ്ഠനാശാന്‍ കാരണാ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഈ ഉയര്‍ച്ചയെല്ലാം ഉണ്ടായത്. വേലുക്കുട്ടി ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണം. വേലു: അതിന് അമ്മാവന്‍ പോയില്ലേ...? പുഷ്പ: അമ്മാവന്‍ പോയാലും വേലുവിന് കാര്യങ്ങളൊക്കെ അറിയാലോ..? ചേട്ടനെയും മക്കളെയും നല്ലരീതിയില്‍ അക്കിയാല്‍ ഞങ്ങളെ ഒരു ഏക്കറെ സ്ഥലം വേലുക്കുട്ടിക്ക് തരാം. വേലു: തമ്പ്രാട്ടി. പണത്തിന് വേണ്ടിയല്ല അമ്മാന്‍ ഇതൊന്നും നിങ്ങള്‍ക്കും നിങ്ങളെ കുടുംബത്തിനും ചെയ്ത് തന്നത്. തമ്പ്രാട്ടിയുടെ അച്ഛനുമായി അമ്മാവന് നല്ല ബന്ധമായിരുന്നു. ചെറുപ്പത്തില്‍ ഞാനും കുറെ കാലം അമ്മാവനെ സഹായിക്കാന്‍ പോയിരുന്നു. അമ്മാവന്റെ മരണം തമ്പ്രാട്ടിക്ക് അറിയില്ലേ...? ഭ്രാന്തായി ചോരതുപ്പി വേദനസഹിച്ച് പിടഞ്ഞ് പിടഞ്ഞാ മരിച്ചത്. കാരണം ചെയ്ത ഫലം. അതിന്റെ കര്‍മ്മം അനുഭവിച്ചത് തമ്പ്രാട്ടിയുടെ അച്ഛനോ, തമ്പ്രാട്ടിയോ മക്കളോ അല്ല. അമ്മാവനാ. ഞാനും ആ വഴിക്ക് നീങ്ങിയാല്‍ എന്റെ അവസാനവും അതേ പോലെയാവും. എന്നുപറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് പോവുന്ന വേലു. അയാളുടെ ഭാര്യയോടായി എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ട്