Chapter Title : മേലേടത്ത് വീട് [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

ശശിധരന്‍: ശരിയെടി. ഞാനിപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ ഗംഗാധരന്റെ വീട്ടിലാ. ഇത് അവന്റെ ഫോണാ. മക്കള്‍ക്ക് സുഖല്ലേ.? പുഷ്പ: ങാ സുഖാണ്. ശശിധരന്‍: ശരി ഞാന്‍ പിന്നെ വിളിക്കാ. പുഷ്പ: ശരി ചേട്ടാ. കുളിച്ച് നനഞ്ഞ മുടി ടവ്വലില്‍ കെട്ടി അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് ആര്യ: എന്താ അമ്മേ...? മീര: ടീ അച്ഛനെ ജാമ്യത്തില് വിട്ടു. സന്തോഷത്തോടെ ആര്യ: തന്നെ അമ്മേ..? പുഷ്പ: അതെ മോളെ 28 ദിവസത്തിന് ജാമ്യത്തില് വിട്ടത്. മീര: അപ്പൊ ആ സ്വാമി പറഞ്ഞത് പോലെ നടന്നല്ലോ...? പുഷ്പ: ഇപ്പൊ എങ്ങനെയിരിക്കണ്...? ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ വിശ്വസിച്ചില്ലല്ലോ..? ആര്യ: ഇങ്ങനെ കഴിവുള്ളവര്‍ ഈ ഭൂമിയിലുണ്ടാവുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതീലാ.. മീര: അതെ അമ്മേ.. അദ്ദേഹം ശരിക്കും ഒരു ദൈവം തന്നെയാണ് പുഷ്പ: കണ്ടത് മാത്രം വിശ്വസിച്ചാല്‍ പോരാ. കാണാത്തതും വിശ്വസിക്കേണ്ടി വരും. നിങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ പഠിപ്പുണ്ട്, വിദ്യാഭ്യാസവും. അതല്ലാതെ വേറെയും ഒരുപാട് അറിവുകള്‍ ഇവിടെയുണ്ട്. അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് കല്ല്യാണി: തമ്പ്രാട്ടി. തമ്പ്രാനെ ജയിലിന്ന് വിട്ടല്ലേ...? പുഷ്പ: അത് നീയെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു...?

കല്ല്യാണി: ഞാനിങ്ങോട്ടു വരുമ്പോള്‍ വേലുക്കുട്ടി അവിടെ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. നിനക്ക് ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്ത അറിയാമെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ തമ്പ്രാന് ജയിലിന്ന് വിട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. മീര: സ്വാമി എല്ലാം അറിയുന്നുണ്ടല്ലോ...? പുഷ്പ: എല്ലാം അറിയും മക്കളും. ഇങ്ങനെതന്നെയായിരുന്നു നീലകണ്ഠനാശാനും. പുറത്ത് നിന്ന് ഉറക്കെ വേലു: പുഷ്‌പേ... ഇതുകേട്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് പോവുന്ന പുഷ്പയും മീരയും ആര്യയും. മുറ്റത്ത് ഒരു കോണകമുടുത്തു നില്‍ക്കുന്ന വേലുക്കുട്ടി. കൈ കൂപ്പികൊണ്ട് പുഷ്പ: സ്വാമി നന്ദി.. ഒരായിരം നന്ദി.. ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. മീരയും ആര്യയും നന്ദി സ്വാമി നന്ദി... വേലുക്കുട്ടി: മറക്കാന്‍ പറ്റാത്തതൊന്നും ഞാന്‍ ചെയ്തു തന്നിട്ടില്ല. പിന്നെ 28 ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് കയറേണ്ടേ..? ഇതു ഞെട്ടലോടെകേട്ട് വിഷമിക്കുന്ന പുഷ്പയും മീരയും ആര്യയും. പുഷ്പ: അതൊഴിവാക്കാന്‍ എന്താണ് മാര്‍ഗ്ഗം.