Chapter Title : മെമ്മറീസ് 2 [Callisto]

ഗേറ്റിന്റെ മുന്നിലെത്തി. കാറവിടെ നിർത്തി കിച്ചു നിളയിരുന്ന സൈഡിലേക്ക് നോക്കി അവളപ്പോഴും പുറത്തേക്കു നോക്കി നിൽക്കുവായിരുന്നു. അവനൊന്നും മിണ്ടാതെ വണ്ടിയിനിന്നുമിങ്ങാൻ ഒരുങ്ങിയതും ആ വലിയ ഗേറ്റ് അവർക്കുമുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. ഒരു പത്തു നാല്പതു വയസു തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ വണ്ടിക്കുമുന്നിലേക്ക് വന്നു.

"പ്രെകാശേട്ടൻ " അയാളെകണ്ടതും കിച്ചു പറഞ്ഞു. അവൾ പറഞ്ഞത് കെട്ട് അവളും അവിടേക്കു നോക്കി.

(പ്രെകാശ് കിച്ചുവിന്റെ വീട്ടിലെ ഒരു-ഓൾ-ഇൻ ഓൾ ആയിരുന്നു. കിച്ചുവിന്റെ അച്ഛന്റെ വിശ്വസ്ഥൻ. ഒരു പത്തു ഇരുപത്തഞ്ചു വർഷമായി അദ്ദേഹം ഇവരുടെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്. കല്യാണമൊന്നും കഴിച്ചില്ല. വീട്ടിനോട് ചേർന്ന ഔട്ട്‌ഹൌസിൽ തന്നെയാണ് പുള്ളിക്കാരന്റെ താമസവും )

പ്രെകാശ് : അല്ല ഇതാരൊക്കെയാ നിങ്ങളെന്താ ഇവിടെ!. (തെല്ലൊരാശ്ചര്യവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ )

കിച്ചു : അതെന്താ പ്രെകാശേട്ട ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വരാൻ പാടില്ലേ.

പ്രെകാശ് : അയ്യോ! അങ്ങനല്ല കുഞ്ഞേ നിങ്ങൾ ലെണ്ടണിലോ മറ്റോ അല്ലായിരുന്നോ. പിന്നെ ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ വന്നതുകൊണ്ട് ചോയിച്ചതാ.മക്കൾ വണ്ടി അകത്തോട്ട് എടുത്തോ.ഞാൻ വീടിന്റെ താക്കോലുമെടുത്തിപ്പോ വരാം.

കിച്ചു വണ്ടിയോടിച്ചു പോർച്ചിലേക്കു കേറ്റി. അവരിരുവരും വണ്ടിയിൽനിന്നുമിറങ്ങി. എന്നാലപ്പോഴും നിള അവനോടൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഒന്ന് നോക്കിയപോലുമില്ല. അവൾ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്‌കൊണ്ടുനിന്നു. അപ്പോഴാണ് പ്രെകാശൻ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്, ഒരുകയ്യിൽ വീടിന്റെ കിയുമുണ്ട്.

പ്രെകാശ് നേരെ പോയി വീടുതുറന്നു, ശേഷം നിളയുടെ അടുക്കലേക്കു വന്നു. " ഇതാ മോളെ വീടിന്റെ താക്കോൽ. മോൾക്ക് എന്നെ ഓർമ്മയുണ്ടോ. ഒന്നോ രണ്ടോ തവണയല്ലേ എന്നെ കണ്ടിട്ടുള്ളു. " "എനിക്കോർമ്മയുണ്ട് ചേട്ടാ. അതുമല്ല ഇവൻ ആകെ കൂടെ എന്നോട് നാട്ടിലെ കാര്യമായി