Chapter Title : മെമ്മറീസ് 2 [Callisto]

ചോതിക്കാത്തത് വെറുതെ കിച്ചുവിനെ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമിപ്പിച്ച് വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതിയാണ്. പക്ഷെ താൻ അന്ന് ചെയ്തത് ഏറ്റവും വലിയ മണ്ടത്തരമാണെന്ന് അവൾക്കിപ്പോൾ മനസ്സിലായി.ഒരുപക്ഷെ അവന്റെ മനസ്സിനെ അലട്ടുന്ന പ്രേശ്നത്തിനെ കുറിച്ച് മുൻപേ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ അവന്റെ മനസ്സിനു ആശ്വാസം നൽകാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ തനിക്കു കഴിഞ്ഞേനെയെന്നു അവൾക്ക് തോന്നി. അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തത്തിൽ അവൾക്ക് അവളോടുതന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി.

എന്നാൽ അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ അലക്ഷ്യമായി ഒഴുകി നടക്കുകയായിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണുകൾ. അവനിൽ നിന്നും ഒരു മറുപടി കിട്ടില്ലെന്ന്‌ അവൾ വിചാരിച്ചു.

"കിച്ചു, ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്കലുമതിനു ഫോഴ്സ് ചെയ്യത്തില്ല. നിനക്ക് പറയാൻ തോന്നുമ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ മതി "

അത് പറയുമ്പോൾ നിളയുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു ചെറിയ നിരാശ നിഴലിച്ചിരുന്നു. അവൾ ബെഡിൽ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റു.

"ഞാൻ താഴേക്കു പോകുവാ ".

എന്നുപറഞ്ഞവൾ അവിടെനിന്നു പോകാൻ തുനിഞ്ഞു. പക്ഷെ കിച്ചു അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. അവളെ പോകാൻ അവൻ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. അവനപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നില്ല.അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ മറ്റെങ്ങോ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

"നിള,,, ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ എന്റെ പാസ്റ്റിനെ കുറിച്ച് ഒന്നും നിനോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിന് കാരണം എന്റെ സെൽഫിഷ്നെസ്സ് തന്നെ ആണ്. ഞാൻ വീണ്ടും ആ ഓർമകളിലേക്ക് പോയാൽ,,,,,,,,,,, ഒരുപക്ഷെ അതിൽനിന്നും തിരിച്ചുവരാൻ കഴിയില്ല എന്ന് കരുതി.എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു ശെരിക്കും. ആ ഓർമ്മകൾ എനിക്കി നഷ്ട്ടം മാത്രമേ നൽകിയിട്ടുള്ളു. ഐ ഡിഡിന്റ് വാണ്ട്‌ ടു ലൂസ് യു ടൂ. പക്ഷെ എനിക്ക് നിനോട് ഒരുപാട് നന്ദി പറയാനുണ്ട്. എന്റെ