Chapter Title : മെമ്മറീസ് 2 [Callisto]

ഫ്രഞ്ചടിക്കാൻ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ." നിള വീണ്ടും പഴയ ഫോമിലേക്കെത്തി.

"അതുകൊള്ളാം, കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസമായിട്ട് ഞാൻ പട്ടിണികിടക്കുവാ, നിന്നെ പിടിച്ചൊന്ന് പീഡിപ്പിക്കാൻ അറിയാൻ പാടില്ലാത്തോണ്ടല്ല. പിന്നെ ഞാനൊരു മാന്യനായിപ്പോയി ?."

"ഓ പിന്നെ ഒരു മാന്യൻ വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ എല്ലാ കഴപ്പും എനിക്ക് നന്നായിട്ടറിയാടാ പട്ടി."

അത്രയും പറഞ്ഞു എന്നെ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ച ശേഷം അവൾ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. പക്ഷെ അങ്ങനെ വെറുതെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ലല്ലോ എന്ന് മനസ്സിൽവിചാരിച്ചു ഞാനും അവളോട് ചേർന്ന് കിടന്നു. എന്റെ കയ്യ് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഓരോ കുറുമ്പുകൾ കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി പക്ഷെ എന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും അവളിൽ യാതൊരു ഭവമാറ്റവുമില്ലായിരുന്നു.

ഏഹ്.. ഇവൾ ഇത്ര പെട്ടന്ന് ഉറങ്ങിയോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു ഞാനെഴുന്നേറ്റു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.അല്ല ഉറക്കമല്ല പക്ഷെ പുള്ളിക്കാരി എന്തോ സീരിയസ്സായി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് കിടപ്പായിരുന്നു.

"കിച്ചു, ഞാനൊരു കാര്യം ചോയിച്ച നീ സത്യം പറയുവോ?"

"എന്നോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ നിനക്കെന്തിനാ ഈ മുഖവര. എന്താ നിനക്കറിയേണ്ടത്?" അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ പിടിച്ചു കളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളോടായി പറഞ്ഞു.

"അത്........ നീയും തറവാടുമായി എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലം ഉണ്ടോ?.

അവളുടെ ആ ചോദ്യം ഞാനൊട്ടും പ്രേതീക്ഷിച്ചതായിരുന്നില്ല. കാരണം നിളയൊരിക്കൽ പോലും അങ്ങനുള്ള ഒരു കാര്യവും എന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്നില്ല എന്നത് തന്നെയായിരുന്നു.

ചോതിച്ച ചോദ്യത്തിന് കിച്ചുവിൽനിന്നും ഒരു മറുപടി കിട്ടുമെന്ന് അവൾക്ക് യാതൊരുറപ്പുമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ വർഷങ്ങളായി എന്തോ ഒന്ന് അവന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ടെന്നും അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷെ അതവൻ തന്നോട് പറഞ്ഞപോലെ കൂട്ടുകാരന്റെ മരണം മാത്രമല്ലന്നും അതിൽ മറ്റെന്തോ ഉണ്ടെന്നും അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു.

മുൻപ് ഇതൊന്നും അവനോട്