Chapter Title : മേരിയുടെ രവിമോൻ [ഋഷി]

അവൻ്റെ തുടയിലമർന്നു..

"എന്നും നീ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് എന്നോടൊപ്പം വേണം മോനെ," അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു, സ്വർണ്ണവെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. "നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പമുള്ളപ്പോൾ വീട് നിറഞ്ഞതുപോലെ." അവളുടെ തള്ളവിരൽ അവന്റെ കൈയുടെ പിൻഭാഗത്ത് മെല്ലെത്തലോടി, സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു ലളിതമായ സ്പർശം... വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് കാൽമുട്ടിൽ പരിക്കേറ്റതിന് ശേഷം അവൾ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച അതേ രീതിയിൽ.

അവൻ ​​തലയാട്ടി, ഒരു മന്ദഹാസം. "എനിക്ക് ഇവിടെ... ആന്റിയോടൊപ്പം.. ഇരിക്കുന്നതിഷ്ട്ടമാണ്."

ചൂടുള്ള സായാഹ്ന വായുവിൽ വാക്കുകൾ തങ്ങിനിന്നു. മേരി പുഞ്ചിരിച്ചു, അവളുടെ കണ്ണുകളുടെ കോണുകളിൽ ചുളിവുകൾ വീഴ്ത്തിയ ആ ആഴമേറിയ, അമ്മയുടെ മന്ദഹാസം. അവളുടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു.. പുതുമയുള്ള എന്തോ ഒന്നിന്റെ നേരിയ അടയാളം വഹിച്ചുകൊണ്ട് - സന്ധ്യയ്ക്ക് കായലിൽ നിന്നും വീശിയ കാറ്റ് അവരെ മെല്ലെപ്പൊതിഞ്ഞു..

ഞാനൊരു വിധവയാണ്... അവളോർത്തു. എന്നും ഇന്നും വിശ്വസ്തയായിലുന്നു. തോമസ്സിൻ്റെ ഓർമ്മകളും തന്റെ കുട്ടികളോടും വിശ്വാസത്തോടുമുള്ള സമർപ്പണവും. എന്നാലും രവി അവൾ വളർത്തിയ അവളുടെ മോനായിരുന്നു. ഒരു ശക്തിക്കും ആ സത്യം മറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. അവൾ സ്വന്തമാക്കി കൂടെ വളർത്തിയ ആൺകുട്ടി. ഇളയ മോൻ.

ഒടുവിൽ അവൾ അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ച് വിളക്ക് തെളിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, അവളുടെ ഉയരമുള്ള രൂപം മനോഹരമായ താളത്തിൽ ചലിച്ചു. ആ കൊഴുത്ത ചന്തികൾ നനുത്ത് മാദകമായി തുളുമ്പി.. അവളുടെ കനത്ത ചന്തിയിൽ ഉടുത്തിരുന്ന നനുത്ത ഒറ്റമുണ്ടു പറ്റിച്ചേർന്നു കിടന്നു.. അവന്റെ നോട്ടം തന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി. സാരമില്ല. എൻ്റെ മോനല്ലേ! ഇളയ മോൻ്റെ ആദ്യത്തെ പ്രണയം ഈയമ്മയോടാണെങ്കിലോ? അവളുടെയുള്ളം തുടിച്ചു. കുറച്ചു നാളുകളായി അവൻ്റെ