Chapter Title : മേരിയുടെ രവിമോൻ [ഋഷി]

മേരിയവനെ ആസകലമൊന്നു നോക്കി. മുന്നിൽ തുണിയുരിഞ്ഞു മാറ്റപ്പെട്ട രവിമോൻ! എവിടെയോ ഉരുറവ പൊട്ടിയോ! അവൻ്റെ കൊച്ചു കുണ്ണ ദാ എടുത്തുപിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു!

അവളവനെ നിർത്തി നാണിപ്പിക്കാതെ വേഗം നീണ്ട തോർത്തുടുപ്പിച്ചു. പിന്നെയൊന്നും സംഭവിക്കാത്തതു പോലെ അവൻ്റെ തലയും പുറവും തോർത്തി... എന്നിട്ടവനെ വാരിപ്പുണർന്നു.

നീയെൻ്റെ ഇളയ മോനാണെടാ! മേരി അവൻ്റെ നെറുകയിലുമ്മവെച്ചു. അമ്മേടെ മുന്നില് ന്തിനാടാ മോനൂ നാണിക്കണത്!

ആൻ്റീ! അവൻ്റെ സ്വരം പതറി. പിന്നെയാ കൈകളുയർന്നു. മേരിയെ വാരിപ്പുണർന്നു. അവളുടെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത ഇടുപ്പിലെ മടക്കുകളിൽ അവൻ്റെ വിരലുകളമർന്നു... ആ മുഴുത്ത മുലകളിലേക്ക് മേരിയവൻ്റെ മുഖമമർത്തി.

എപ്പൊഴോ അലസമായുടുത്ത അവൻ്റെ തോർത്തഴിഞ്ഞു വീണിരുന്നു. ആ വരാന്തയിൽ തുണിയില്ലാതെ നിന്ന ഉയരം കുറഞ്ഞ പത്തൊമ്പതുകാരനെ വാരിയടുക്കി ചേർത്തു പുണരുന്ന, വലിയ മുലകളിലേക്കവൻ്റെ മുഖമമർത്തുന്ന, ഉയരമുള്ള സുന്ദരിയായ വിധവ. ആ വലിയ കൈപ്പത്തി അവൻ്റെ ഉരുണ്ട ചന്തികളിൽ മെല്ലെത്തഴുകി. അവളുടെ ചൂടാകെ ഒരു പുതപ്പുപോലെ അവനെപ്പൊതിഞ്ഞു. അവൻ്റെ നിറുകയിൽ അവളമർത്തി മുത്തമിട്ടു.

നീ വന്നേ! മേരി ബിജോയ്ടെ പഴയ നിക്കറും ടീഷർട്ടും നീട്ടി. ആ അനുവെങ്ങാനും വന്നിട്ട് അവൾടെ പ്രിയപ്പെട്ട രവിച്ചേട്ടനെ തുണിയില്ലാതെ കാണണ്ട! അവൾ ചിരിച്ചു...

ആൻ്റീ! നിക്കറും ബനിയനും വലിച്ചു കേറ്റീട്ട് രവി മേരിയിലേക്കമർന്നു. അവളവനെ വാരിപ്പുണർന്നു.

ഇന്നു ഞാനൊറ്റയ്ക്കാണേ! രവിയെ ഇന്ന് വിടാമോ? മേരി ബാബൂനെ വിളിച്ചു.

മേരീ. അവൻ്റെയമ്മ മേരിയാണ്. ബാബുവിൻ്റെ മന്ദഹാസം ഫോണിലൂടെയവളറിഞ്ഞു.

ഇങ്ങു വാടാ മോനൂ.. മേരി തൻ്റെ ഇളയ മോനെ മടിയിലിരുത്തി.

രവി ആ ഊഷ്മളതയിലമർന്നു.

ഫോൺ സ്പന്ദിച്ചു. അനു. അമ്മേ! ഞാൻ നാളെ വരാം. പ്ലീസ്...

ഓക്കെ. ഇതൊരു ശീലമാക്കണ്ട കേട്ടോടീ!

ഉമ്മമ്മമ്മ... അനു ഫോൺ കട്ടുചെയ്തു.

മോനൂ... അവളവനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. നീയും ഞാനും മാത്രം. എണീറ്റേടാ!

മേരിയവനെ മുന്നിൽ നിർത്തി. ഇന്ന് നിക്കറു വേണ്ടടാ! ഒറ്റ വലിക്കവൾ അവൻ്റെ നിക്കറൂരി. മുന്നിൽ നിന്നു വിറയ്ക്കുന്ന ചെക്കൻ്റെ അരക്കെട്ടിലേക്കു നോക്കി. അവൻ്റെ ഭംഗിയുള്ള ഇടത്തരം കുണ്ണ! അവളുടെ നോട്ടത്തിൻ്റെ പൊള്ളലേറ്റ് മെല്ലെ വണ്ണം വെയ്ക്കുന്നു!

മോനേ! അവളവനെ വാരിപ്പുണർന്നു. നിൻ്റെ പെറ്റമ്മ..പാവം... പോയേപ്പിന്നെ ഞാനാണ് നിൻ്റമ്മ.

അവളുടെ നീണ്ട