Chapter Title : മേരിയുടെ രവിമോൻ [ഋഷി]

ആർത്തിയോടെയവൻ തടിച്ചു നീണ്ട മുലഞെട്ടുകൾ വലിച്ചുകുടിച്ചു...

അവളവനെ വാരിപ്പുണർന്നു... ജീസസ്... ആഹ്... എവിടെയൊക്കെയോ ഉരുൾപൊട്ടൽ...

അവരുടെ ചലനങ്ങൾ ഒരേ താളത്തിലായി. നനുത്ത തൊലികളുരയുമ്പോൾ തീ പിടിക്കുന്ന വികാരം... താൻ വളർത്തിയ സുന്ദരൻ ചെക്കനെ അനുഭവിക്കുന്നതിൻ്റെ അരുതായ്മ കലർന്ന അനുഭൂതി പകരുന്ന ഉന്മാദം! മോനേ! നീയെൻ്റെയാണെടാ... അവൾ കിതച്ചു..

ആഹ്...എൻ്റയമ്മേ! കണ്ണുകൾ എന്തോ നിറഞ്ഞൊഴുകി.. കൊല്ലുന്ന സുഖം. അമ്മയുടെ കൊഴുത്തുരുണ്ട ചന്തികളിലവൻ അമർത്തിഞെരിച്ചു

ആഹ്! കർത്താവേ! എൻ്റെ മോനൂ! രതിമൂർച്ഛകളിലൂടെ കടന്നുപോയ അവളാസകലമുലഞ്ഞു.. വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം..

അവരൊന്നായി ചലിച്ചു... ജീവിതത്തിലെ കന്നിയനുഭവം! ആഹ്.. അമ്മേ... വൃഷണങ്ങളിൽ പതഞ്ഞുയർന്ന ഊർജ്ജം അമ്മയുടെ പൂറിലേക്കു പടർന്നൊഴുകി.. അവൻ തളർന്നു വീണു..

മേരി രവിമോനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി... അവൾ മലർന്നു. അവനെ നെഞ്ചിലേക്കമർത്തി...

ആൻ്റീ! അവൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു... അവളെ ആ നീളം കുറഞ്ഞ കൈകൾ കൊണ്ടു കെട്ടിവരിഞ്ഞു... മാംസളമായ ചൂടുള്ള സ്നേഹം കോരിത്തരുന്ന ദേഹം... അവൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ ആ തടിച്ചു നീണ്ട മുലഞെട്ടുകൾ ബാല്ല്യത്തിൻ്റെയോർമ്മയിൽ തേടി...

ആഹ്... കൊച്ചരിപ്പല്ലുകൾ അമ്മിഞ്ഞയിലമരുന്നു... ചെക്കൻ്റെ ഉരുണ്ട ചന്തിക്കു പിടിച്ച് അവളവനെ തന്നിലേക്കമർത്തി... ഒരു കൈ പിന്നെയും നനഞ്ഞൊലിക്കുന്ന പൂറിലക്കമർത്തി... ആഹ് മോനൂ! കന്തിൽ തിരുമ്മുമ്പോൾ... മാതാവേ... ജീവിക്കാനുള്ള ആവേശം...

എൻ്റെ പൊന്നേ! നീയെന്നെ വിട്ടു പോവുമോടാ? എൻ്റെ മക്കൾ.. അവർക്കിഷ്ട്ടമുള്ളയിടത്തേക്കു പോവട്ടെ. നീ ഈയമ്മയോടൊപ്പം കാണില്ലേടാ? എന്നും വേണ്ടടാ... ഇത്തിരി നാളുകൾ കൂടി.. അവൾ തേങ്ങിപ്പോയി.

നിക്കറിയാം. ഈ ചെറുപ്രായത്തില് ഞാനെന്താണ് എൻ്റെ മോനോടു ചോദിക്കണത്...

അമ്മേ! രവിയുടെ സ്വരം ദൃഢമായി. ഞാനെന്നും, എപ്പോഴും ഇവിടെക്കാണും. ചാർട്ടേർഢ് അക്കൗണ്ടൻസി കഴിഞ്ഞ് എൻ്റെമ്മയോടൊപ്പം. എനിക്കറിയാം...

അമ്മയും മോനും വാരിപ്പുണർന്നു...

(ഇവിടെക്കഴിഞ്ഞു).