Chapter Title : മേരിയുടെ രവിമോൻ [ഋഷി]
ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. നല്ല നിറം. മുണ്ടും ബ്ലൗസും മേൽമുണ്ടും. ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ കൊഴുത്ത മുലകൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പിന് താഴെ ഉടുത്ത മുണ്ടിനു താഴെ വിരിഞ്ഞ ഇടക്കെട്ട്. കനത്ത തുടകൾ... പിന്നെ പിന്നെ... ആൻ്റി തിരിയുമ്പോൾ ആ തടിച്ചു കൊഴുത്ത ചന്തികൾ! സിരകളിൽ ചോരയിരമ്പിക്കുന്ന മാംസളത!
രവീ! നീ നനഞ്ഞു കുതിർന്നല്ലോ! ഇങ്ങു വന്നേടാ കുട്ടാ! മേരിയവനെ ചേർത്തു പിടിച്ചു തല മേൽമുണ്ടെടുത്ത് അമർത്തിത്തോർത്തി. ആ മുഴുത്ത മുലകളിലവൻ്റെ മുഖമുരുമ്മി. എന്തൊരു ചൂടാണ് ആൻ്റീടെ ദേഹത്തിന്! അവനൊരു പൂച്ചക്കുട്ടിയെപ്പോലെ ആ കൊഴുത്ത മൃദുവായ ചൂടിലേക്കമർന്നു.
പാവം എൻ്റെ മോൻ! അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ തടിച്ചു. അവൻ്റെയമ്മയല്ലേ ഞാൻ! വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ, കുഞ്ഞായിരുന്ന അവനെ, ഒക്കത്തിരുത്തിയാണ് നടന്നത്. സ്വന്തം മോൻ, ബിജോയ്, അന്നേ തൻ്റെ അരയ്ക്കൊപ്പമുണ്ട്. അച്ഛൻ തോമസ്സിൻ്റെ കയ്യും പിടിച്ച് ബിജോയ് നടന്നപ്പോൾ പകച്ചു നിന്ന ബാബുവിൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും താനാണ് ആ കൊച്ചുരവിയെ ഏറ്റു വാങ്ങിയത്.
സ്ക്കൂൾ ക്യാംപിലും പള്ളീലും ടൗൺഹാളിലുമൊക്കെ അവനായിരുന്നു കുടുംബത്തിലെ ഇളയ സന്തതി!
ബിജോയില്ലേ ആൻ്റീ? മേരിയവനെ വിട്ടപ്പോൾ അവനാരാഞ്ഞു. അവൻ ഫ്ലോപ്പി നീട്ടി.
മേരിയ്ക്ക് ചിരിവന്നു. അവളതടക്കി. ഈ ചെക്കൻ! അവനിവിടെ വരാൻ എന്തേലും കാരണം വേണോ!
അവനും കറിയേങ്കൂടി കോട്ടയത്തു പോയേക്കുവാടാ. നമ്മടെ എസ്റ്റേറ്റിൻ്റെ കൊറേ ഭാഗം സ്ലോട്ടർ ടാപ്പിങ്ങിനു കൊടുക്കുവാ. അതുകഴിഞ്ഞ് പുതിയ തൈകള് വെച്ചുപിടിപ്പിക്കണം. നീയിങ്ങു വന്നേ! തണുത്ത വീശിയടിച്ച കാറ്റിൽ നിന്നു വിറയ്ക്കുന്ന രവിയെ തന്നിലേക്കു ചേർത്തു പിടിച്ച് മേരിയകത്തേക്കു നടന്നു. ആ സുഖമുള്ള ചൂടിനോടുരുമ്മി അവൻ നടന്നു.
ബിജോയ്. നല്ല ബാസ്കറ്റ്ബോൾ കളിക്കാരനാണ്. തിരോന്തോരത്ത്
💬 Comments
View all comments