Chapter Title : മേരിയുടെ രവിമോൻ [ഋഷി]

കുറഞ്ഞ മെലിഞ്ഞ ചെക്കനാണെങ്കിലും ഉരുണ്ട ചന്തികളാണ്! അവൻ്റെ പിന്നിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തഴുകി..

അവൾ അവൻ്റെ പാത്രത്തിൽ ചോറും മൂന്നു കഷണം മീനും ചാറും വിളമ്പി. ഒപ്പം വഴുതനങ്ങാ മെഴുക്കുപുരട്ടിയും പപ്പടോം.

ഉച്ചയ്ക്കത്തെ കായൽച്ചെമ്മീൻ പറ്റിച്ചത് ബാക്കി അവനു വേണ്ടി കരുതിയിരുന്നത് ഒരു പിഞ്ഞാണത്തിൽ അവൾ വിളമ്പി. തേങ്ങാക്കൊത്തു കഷണങ്ങളും ചെറിയുള്ളി വറുത്തതും ധാരാളം വിതറിയ കൊഞ്ചു കണ്ടപ്പോൾ അവൻ്റെ വായിൽ വെള്ളമൂറി.

ആർത്തിയോടെ അവൻ കഴിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെയുള്ളിൽ വാത്സല്ല്യവും.. പിന്നെ അവൾക്കു തന്നെ തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത ഏതോ വികാരങ്ങളും അലയടിച്ചു. അവളവൻ്റെയടുത്ത് ബെഞ്ചിലിരുന്നു. ഒരു പാത്രത്തിൽ രണ്ടപ്പവും മീൻ മോളിയും വിളമ്പി മെല്ലെ നുള്ളിക്കഴിച്ചു. അവളുടെയുള്ളിലെ വിശപ്പ് അവൾ പോലുമറിയാതെ ഉള്ളിൽ മെല്ലെപ്പടർന്നിരുന്നു... ഭക്ഷണത്തിനു കെടുത്താൻ കഴിയാത്ത വികാരം... വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ചിരുന്ന... ആ വലിയ ശൂന്യത... ഇപ്പോൾ... മഴത്തുള്ളികൾ ചാഞ്ഞു പെയ്യുമ്പോലെ മെല്ലെ, ഇത്തിരിയെങ്കിലും തൻ്റെയുള്ളിലെ ചൂടു തണുപ്പിക്കുന്നതവളറിഞ്ഞു.... അവളുടെ തടിച്ച തുട അവൻ്റെ മെലിഞ്ഞ ദേഹത്തുരുമ്മി...

ആൻ്റീടെ ശരീരം തൻ്റെ വശത്തമർന്നത് അവനറിഞ്ഞു... വെളിയിൽ മഴപെയ്യുന്നു.. പാതി തുറന്ന ജനാലകളിലൂടെ ഈർപ്പം കലർന്ന തണുപ്പരിച്ചെത്തി... ഒപ്പം അടുക്കളയിൽ പടരുന്ന ചൂട്...

രണ്ടുപേരും അവരുടെ സ്വകാര്യമായ വികാരലോകങ്ങളിൽ മുങ്ങിത്താണ്.. എന്നാൽ ചൂടും ഈർപ്പവും ശരീരങ്ങളുടെ മാർദ്ദവവും കലർന്നു നൽകുന്ന അനുഭൂതികളാസ്വദിച്ചു...

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ കഴുകിവെക്കാൻ രവി മേരിയോടൊപ്പം കൂടി. കൃത്യമായ ചലനങ്ങളിലൂടെ അവൾ പാത്രങ്ങൾ കഴുകി അവനു നീട്ടി. ടവൽ കൊണ്ടു തുടച്ചിട്ട് സ്റ്റീലിൻ്റെ റാക്കിലവൻ പിഞ്ഞാണങ്ങൾ നിരത്തിയടുക്കി. അവളുടെ വീതിയേറിയ ഇടക്കെട്ട് അവൻ്റെ മേലുരസി. ഓരോ തവണയും അവന് ചെറിയ ഷോക്കുകൾ കിട്ടി...

കൈകൾ ടവലിൽ തുടച്ചിട്ട് മേരി രവിയുടെ മുഖത്തും ചുമലുകളിലും തഴുകി. അവനൊരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവളോടുരുമ്മി നിന്നു. നീയാകെ മെലിഞ്ഞു പോയല്ലോ! അവൻ്റെ ഷർട്ടിനുള്ളിലേക്കു കടന്ന ആ വിരലുകൾ എഴുന്നു നിന്ന തോളെല്ലുകളിൽ തഴുകി. ദേ ഇങ്ങോട്ടു നോക്കടാ കുട്ടാ! അവളവൻ്റെ താടിക്കു പിടിച്ചു മുഖമുയർത്തി. എനിക്കറിയാം. ബാബു ഓഫീസും യൂണിയൻ പ്രവർത്തനവുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടീ വരുമ്പോ ഒരു സമയമാകും. വീട്ടീ വരണ ജമീലേടെ ആഹാരത്തിൻ്റെ സ്വാദെന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഞാൻ ബാബൂനോടു പറഞ്ഞോളാം. ൻ്റെ ഇളയ മോൻ അത്താഴം ഇവിടെയാക്കിയാ മതീന്ന്. അവൾ മന്ദഹസിച്ചു.

അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. മേരിയാൻ്റി!

കുട്ടാ! അവളുടെയുള്ളവും കവിഞ്ഞൊഴുകി. ബിജോയേം അനൂനേപ്പോലുമല്ല തൻ്റെയീ കൊച്ചുമോൻ! അവന് ഒരമ്മേടെ കരുതലാണ് വേണ്ടത്. ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ അവളവനെ പിന്നെയും കെട്ടിപ്പുണർന്നു.

ആൻ്റീടെ