Chapter Title : മേരിയുടെ രവിമോൻ [ഋഷി]

അവരെ മെല്ലെപ്പൊതിഞ്ഞു..

ഞാനൊരു വിധവയാണ്... അവളോർത്തു. എന്നും ഇന്നും വിശ്വസ്തയായിലുന്നു. തോമസ്സിൻ്റെ ഓർമ്മകളും തന്റെ കുട്ടികളോടും വിശ്വാസത്തോടുമുള്ള സമർപ്പണവും. എന്നാലും രവി അവൾ വളർത്തിയ അവളുടെ മോനായിരുന്നു. ഒരു ശക്തിക്കും ആ സത്യം മറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. അവൾ സ്വന്തമാക്കി കൂടെ വളർത്തിയ ആൺകുട്ടി. ഇളയ മോൻ.

ഒടുവിൽ അവൾ അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ച് വിളക്ക് തെളിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, അവളുടെ ഉയരമുള്ള രൂപം മനോഹരമായ താളത്തിൽ ചലിച്ചു. ആ കൊഴുത്ത ചന്തികൾ നനുത്ത് മാദകമായി തുളുമ്പി.. അവളുടെ കനത്ത ചന്തിയിൽ ഉടുത്തിരുന്ന നനുത്ത ഒറ്റമുണ്ടു പറ്റിച്ചേർന്നു കിടന്നു.. അവന്റെ നോട്ടം തന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി. സാരമില്ല. എൻ്റെ മോനല്ലേ! ഇളയ മോൻ്റെ ആദ്യത്തെ പ്രണയം ഈയമ്മയോടാണെങ്കിലോ? അവളുടെയുള്ളം തുടിച്ചു. കുറച്ചു നാളുകളായി അവൻ്റെ സന്ദർശനങ്ങൾ ഫിലിപ്പിനെയോ അനുവിനെയോ കാണാനല്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. ആ മുഖത്ത് ഗൂഢമായ മന്ദഹാസം വിടർന്നു.

തോമസ് വിടവാങ്ങിയതിൽപ്പിന്നെ ഏകാന്തമായ രാത്രികളിൽ ഈ മോനാണ് ഇത്തിരിയെങ്കിലും സാന്ത്വനം പകരുന്നത്.. മുലക്കണ്ണുകൾ പരുത്തു ചുളുങ്ങുന്നു... മുലഞെട്ടുകൾ തടിച്ചു നീളുന്നു...

“മോനെ, ഇന്ന് രാത്രി കുറച്ചുകൂടി എൻ്റൊപ്പം ഇരിക്കടാ.” അവൾ തിരിഞ്ഞു. “പോവുന്ന റോഡിൽ വെളിച്ചം കുറവാണ്. എന്നാലും... നീ പോകുന്നതിനുമുമ്പ് നമുക്ക് ഒരു അധ്യായം കൂടി വായിക്കാം.” ആൻ്റിയല്ല... നിൻ്റെ അമ്മയാണെടാ കുട്ടാ പറയുന്നത്... അവളുടെ സ്വരം നേർത്തു. നീണ്ട വിരലുകൾ ആ കവിളിൽത്തലോടി..

രവിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു... അമ്മേ! അവൻ മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ അവനെച്ചുറ്റിയപ്പോൾ ആ മുഴുത്ത മുലകളിലേക്കവൻ മുഖമമർത്തി.. ആ സമൃദ്ധമായ മാറിടം പകർന്നു തന്ന ചൂടിൽ അവനലിഞ്ഞു..

രവി ​​തലയാട്ടി, വാചകം കാണാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഭാഗം അടുത്തേക്ക് നീക്കി. അവരുടെ തോളുകൾ തൊട്ടുരുമ്മി... മേരി തന്റെ മൃദുലമായ മഞ്ഞുപോസെ പെയ്യുന്ന മലയാളത്തിൽ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി - അഭയത്തെയും ആശ്വാസത്തെയും കുറിച്ചുള്ള സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗം. ഒരു താരാട്ടുപാട്ട് പോലെയാണ് അവളുടെ ശബ്ദം വാക്കുകൾ അവനെ മെല്ലെത്തഴുകി. വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, തന്റെ അരികിലുള്ള ചെറിയ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പ്രസരിക്കുന്ന ഊഷ്മളതയെക്കുറിച്ച് അവൾക്ക് അവ്യക്തമായി ബോധമുണ്ടായി. പവർകട്ട് സമയത്ത് അവൻ തന്റെ