Chapter Title : മേരിയുടെ രവിമോൻ [ഋഷി]

വൈകുന്നേരത്തെ പ്രാർത്ഥന... കുടുംബം ഒത്തുകൂടി, ബൈബിൾ തുറന്നു, മലയാളം സ്തുതിഗീതങ്ങളിലും ലളിതമായ അപേക്ഷകളിലും ഉയരുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ. തോമസ് ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ എപ്പോഴും പ്രാർത്ഥന നയിച്ചിരുന്നു, ഗർഭധാരണത്തിന്റെ ഭാരമോ പകൽ ക്ഷീണമോ ഉള്ളപ്പോൾ അവൾ അടുത്തിരുന്ന് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ നിന്ന് സ്ഥിരമായി വായിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഘനസ്വരം അവളുടെയോർമ്മയിൽ മുഴങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം, അവൾ സ്വയം ആ വേഷം ഏറ്റെടുത്തു, അവളുടെ വിധവയായ ദിവസങ്ങളെ നങ്കൂരമിട്ട ആചാരത്തിൽ ശക്തി കണ്ടെത്തി.

"വരൂ മോനേ" അവൾ രവിയെ ക്ഷണിച്ചു, പായയിൽ അവളുടെ അരികിലുള്ള തലയണയിൽ തലോടി. ഒരു നിമിഷം മാത്രം മടിച്ചു നിന്ന അവൻ മുട്ടുകുത്തി അവളോടു ചേർന്നു നിന്നു. അവന്റെ ചെറിയ ശരീരം അവളുടെ കൊഴുത്ത, ചൂടുള്ള പാർശ്വത്തോടു ചേർന്നു.

പഴയ കുടുംബ ബൈബിൾ തുറക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുടിയിൽ നിന്നുള്ള മുല്ലപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധം അവളുടെ ചർമ്മത്തിലെ നേരിയ വെളിച്ചെണ്ണയുമായി കലർന്നിരുന്നു. മേരിയാൻ്റീടെ മാത്രം ഗന്ധം. എന്നത്തേയും പോലെ അവനെ ചൂഴ്ന്ന ആ മണം ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ കലർന്നു തുടങ്ങി.

അനു ഇന്ന് രാത്രി ആ ഭാഗം വായിച്ചു - സ്നേഹത്തെയും സ്ഥിരതയെയും കുറിച്ചുള്ള യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സൗമ്യമായ ഭാഗം. പകുതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ മേരി ശ്രദ്ധിച്ചു, അത്താഴത്തിന് മുന്നേ മേൽക്കഴുകിയിട്ട് ധരിച്ച ഒറ്റ മുണ്ടിലും നേരിയ ബ്ലൗസിലും അവളുടെ ഉയരമുള്ള ശരീരവും കൊഴുത്ത മുലകളും തടിച്ച ചന്തികളും വിങ്ങി. അലക്ഷ്യമായി അണിഞ്ഞ തോർത്തിനു മുകളിൽ ആ വെളുത്തു തടിച്ച മുലകൾ ഇറക്കിവെട്ടിയ ബ്ലൗസിനു മുകളിൽ ഉയർന്നു താണു. ആ കഴുത്തിലെ ലോലമായ സ്വർണ്ണമാലയുടെ തുമ്പത്ത് അഴകുള്ള കൊച്ചു കുരിശ് ആ മുലകളുടെ