മിന്നുമോളുടെ അമ്മ ആശ 1 [പേടിത്തൊണ്ടൻ]

"നീ എന്ത് പണിയാ നന്ദുട്ടാ കാട്ടിയത്... തീപ്പെട്ടി മേടിക്കാൻ പോയിട്ട് നീ ആ വഴി പോയല്ലേ".ആഷേച്ചിയോട് ഓരോ കള്ളം പറഞ്ഞു.ആ ദിവസം തൂത്തുവാരി പോടി തട്ടി.ഒരു മുറിയിൽ ഞാനും അശേച്ചിയും പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിപെറുക്കി വെച്ചു. ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ വെളിച്ചം ആശേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ വലിയ മുലകൾ എങ്ങനെ ബ്രായിൽ ഒതുങ്ങുന്നു എന്നായി നന്ദുവിന്റെ ചിന്ത.

"എന്താ നന്ദൂ...അങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? എന്റെ മുഖത്ത് വല്ല പൊടി ഉണ്ടോ?" ഒരു പഴയ നോവൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് ആശ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.നന്ദു പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി.തന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അവൾ കേട്ടോ എന്ന് അവൻ ഭയന്നു.

"ഏയ്... ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി.അശേച്ചിക്ക്‌ സൗന്ദര്യം കൂടിവരുന്നുണ്ട്."

അത് ആശേച്ചിക്ക് ബോധിച്ചു.നാണിച്ചു അ കവിളുകൾ ചുവന്നു.

"ഒന്ന് പോ നന്ദൂട്ടാ... കളിയാക്കാതെ"

നന്ദു വീണ്ടും നോക്കി.

"ചേച്ചിക്ക് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടെന്ന് തോന്നി.രാത്രി ഉറങ്ങാറില്ലേ?"അവൻ വിഷയം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.

മാറിലെ ഷാൾ ഒന്ന് നീങ്ങിയെങ്കിലും അത് ആശ ശ്രദ്ധികുന്നില്ല.മുലച്ചാൽ കാണാം ഇപ്പോൾ.ആശ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല.

"എന്റെ ഊർജം ഒക്കെ ഊറ്റികുടിച്ച് ഉറങ്ങുന്നത് നോക്കിക്കേ".മിന്നുമോൾ ഇരുന്ന് ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നുണ്ട്.

"ഉറക്കമില്ലായ്മയുടെ വല്ലാത്തൊരു തളർച്ചയുണ്ട് എനിക്ക്.അല്ലെ" ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആശ പറഞ്ഞു.ശേഷം അവൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ചെറിയ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.ഷാൾ ഒതുക്കിയിട്ട്,അറ്റം കൊണ്ട് അവൾ മുഖം തുടച്ചു.ഷാൾ മാറിൽ നിന്ന് നീങ്ങിയപ്പോൾ മുല ഞെട്ട് ചുരിദാറിന്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയാണെന്ന് കാണാം.ശ്രദ്ധിച്ചുനോക്കിയാൽ അവിടന്ന് താഴോട്ടു നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

"ചേച്ചി ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ"

"എന്താടാ"

"അല്ലിംഗിൽ വേണ്ടാ...അത് ശെരിയാവില്ല"

"ചോദിക്കട... നീ എന്റെ മോനെ പോലെയല്ലേ"

അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം നന്ദു വീണ്ടും ആശയെ നോക്കി.

"അല്ല ചേച്ചി... മിന്നുമോൾക്ക് നാല് വയസ്സായില്ലേ... ഇപ്പോഴും ചേച്ചി..." അവൻ പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കാതെ നിർത്തി,ആ

നനഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് അറിയാതെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നീണ്ടു.ആശ നാണത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.അവൾ മാറിൽ നിന്നും അല്പം നീങ്ങിയ ആ ഷാൾ കൃത്യമായി എടുത്ത് പുതച്ചെങ്കിലും അത് തോളിൽ ചാടിപ്പോയി പറഞ്ഞു:

"അത്... അ?അവൾക്ക് നാല് വയസ്സായെങ്കിലും ഇപ്പോഴും കുടിക്കണം.അതാ പറഞ്ഞത് എന്റെ ഊർജ്ജം മുഴുവൻ ഇവൾ ഊറ്റിക്കുടിക്കുകയാണെന്ന്.അത് മാറ്റാൻ നോക്കിയിട്ട് ഒട്ടും പറ്റുന്നില്ലെടാ.ഉറക്കമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് എനിക്ക് വല്ലാത്ത തലവേദനയും തളർച്ചയുമുണ്ട്."

നന്ദുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആശയുടെ തളർന്ന മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം മിന്നിമറഞ്ഞു.

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ലെടാ...അത്രയ്ക്ക് തളർച്ചയുണ്ട്," നെറ്റിയിൽ ചെറുതായി അമർത്തിക്കൊണ്ട് ആശ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ചേച്ചിക്ക് തിരുമ്മി തരട്ടെ..."നന്ദു എങ്ങനെയോ ചോദിച്ചു.

"എന്താടാ നീ ഈ പറയുന്നത്? അതൊന്നും വേണ്ട..." ആശ പരുങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു.

"അയ്യോ ചേച്ചി, ഞാൻ വേറെയൊന്നും വിചാരിച്ചല്ല പറഞ്ഞത്.അശേച്ചി അല്ലെ പറഞ്ഞത് ഞാൻ മോനെപോലെയെന്ന്. ചേച്ചിക്ക് അത്രയ്ക്ക് വയ്യാത്തത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ,"അവൻ തന്റെ