Chapter Title : മിസ്സ് 10 [Rashford]

നടന്ന് ചെന്ന് അവനെ പുറകില്‍ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ മുഴുത്ത മാംസമുലകള്‍ അവന്‍റെ പുറത്തുരഞ്ഞു. കണ്ണന്‍റെ കൈകളില്‍ മാത്രം കിടന്ന് ഞെരിഞ്ഞുടയുന്ന ആ പാല്‍കുടങ്ങള്‍ എന്തിനെന്ന് അറിയാതെ അവന്‍റെ മുതുകത്ത് വിശ്രമിച്ചു.

അനിതഃ എന്ത് പറ്റി എന്‍റെ കണ്ണന്, വയ്യായ്യോ?

കണ്ണനില്‍ നിന്ന് മറുപടി ഒന്നും കിട്ടാത്തതിനാല്‍ അവള്‍ ഒന്നൂടെ മുറകെ പിടിച്ചു.

അനിതഃ പറയടാ കുട്ടാ എന്ത് പറ്റി?

രക്ഷയില്ല, ചെക്കന്‍ നല്ല വിഷമത്തിലാണ്. എന്തൊ പറ്റിയിട്ടുണ്ട് കാര്യമായിട്ട്. എന്താണോ എന്തോ?

കണ്ണന്‍ഃ രേഖ പോയെടി അനിതെ.

പെട്ടെന്ന് കണ്ണന്‍റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോള്‍ അനിത കാത് കൂര്‍പ്പിച്ചു.

അനിതഃ ആരാ? എന്താ?

കണ്ണന്‍ഃ രേഖ മിസ്സ് പോയി എന്ന്.

അനിതഃ പോവുകയോ, എവിടെ.

കണ്ണന്‍ മിണ്ടിയില്ല.

അനിതഃ പറയടാ എവിടെ പോയെന്ന്?

കണ്ണന്‍ അവള്‍ക്ക് അഭിമുഖമായി നിന്നു. എന്നിട്ട് ഇന്നുണ്ടായ കാര്യങ്ങല്ലെല്ലാം അവന്‍ അവളെ പറഞ്ഞ് കേള്‍പ്പിച്ചു. എല്ലാം പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കണ്ണന് കുറച്ച് സമാധാനമായി. എന്താ ഭാരം ഇറക്കിവെച്ച പോലെ. അനിത അവന്‍ പറഞ്ഞത് മുഴുവന്‍ കേട്ടു.

അനിതഃ പോട്ടെ കുട്ടാ സാരമില്ല. ചിലപ്പോള്‍ ജീവിതമൊക്കെ അങ്ങനെയാണ്. So unexpected. നീ വിഷമിക്കാതെ.

അനിത ഇത് പക്ഷെ expect ചെയതാണ്. രേഖ മിസ്സിന്‍റെ പിന്മാറല്‍. എന്തായാലും പെട്ടെന്ന് തീര്‍ന്നത് നന്നായി എന്ന് അവള്‍ മനസ്സില്‍ ആലോചിച്ചു. കാര്യം അനിത വലിയ മഹാമനസ്കയാണേലും കണ്ണനെ ഷെയര്‍ ചെയ്യുന്നതില്‍ ചെറിയ അസൂയ ഇല്ലാതെയിരുന്നില്ല. ഇനിയിപ്പോള്‍ അതും പേടിക്കണ്ടല്ലോ. അനിത ഓര്‍ത്തു.

കണ്ണന്‍ഃ എയ് വിഷമമുണ്ട് എന്നാലും അത്രയും ഇല്ല. പെട്ടെന്ന് പോവാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഉള്‍ക്കൊളളാനൊത്തില്ല. I’m fine now.

അനിതഃ Good, that’s my boy. രേഖയുടെ നല്ലതിനായി നമ്മുക്ക് പ്രാര്‍ഥിക്കാം.

കണ്ണന്‍ഃ അതെ.

അനിതഃ ആഹ് ഇനി അതിപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കണ്ട. നീ ചായ വല്ലോ കുടിച്ചോ.

കണ്ണന്‍ഃ ഇല്ല.

അനിതഃ നിന്‍റെ മൂഡ് ഒന്ന് മാറ്റാന്‍ ഒരു സ്പെഷ്യല്‍ പാന്‍റീസ് ചായ ആയാലോ?

അത് കേട്ടപ്പോള്‍ തന്നെ കണ്ണന്‍റെ കുണ്ണ ചെറുതായി അനക്കം വെച്ചു.

കണ്ണന്‍ഃ ഹൊ ധാരാളം. കുറെ നാളായി കുടിച്ചിട്ട് അത്.

അനിതഃ എന്നാല്‍