Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]

പോയി. രാത്രി അവരെ ശല്യപ്പെടുത്തണ്ട എന്നവന്‍ വിചാരിച്ചു. വരുന്ന വഴി ഒരു തട്ടുകടയില്‍ കേറി കഴിച്ചത് കൊണ്ട് ഫുഡിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ ടെന്‍ഷനില്ലായിരുന്നു. അവന്‍ നേരെ വീട് തുറന്ന് അകത്ത് കേറി. ആരുമില്ലെങ്കിലും വീട് നോക്കാന്‍ ആളെ ഏല്‍പ്പിച്ചത് കൊണ്ട് വീട് എല്ലാം വൃത്തിയാക്കി നല്ല അടുക്കും ചിട്ടയോടെ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവന്‍ നേരെ ബെഡില്‍ ചെന്ന് വീഴുവായിരുന്നു.

കണ്ണടച്ചത് മാത്രമേ ഓര്‍മ്മയുള്ളു. പിന്നെ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത് ഫോണിന്‍റെ നിര്‍ത്താതെയുള്ള റിംഗ് കേട്ടിട്ടാണ്. അവന്‍ കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോള്‍ റൂമിന്‍റെയുള്ളില്‍ നല്ല വെളിച്ചമുണ്ട്. ഹോ അപ്പോള്‍ രാവിലെ എങ്ങാണ്ട് ആയിട്ടുണ്ട്. അവനോര്‍ത്തു. ഫോണ്‍ വീണ്ടും റിംഗ് ചെയ്തപ്പോള്‍ അവന്‍ ചാടിയെടുത്തു.

അനിതഃ ഓ എഴുന്നേറ്റോ കുംഭകര്‍ണ്ണന്‍. കണ്ണന്‍ഃ എഴുന്നേറ്റല്ലോ മോളു, എന്തെ? അനിതഃ എന്‍റെ കണ്ണാ എന്തൊരുറക്കമാ ഇത്, സമയമെത്ത്രയായി എന്നറിയാമോ.

അവന്‍ ഫോണെടുത്ത് നോക്കി. സമയം 12.30 Pm, ദൈവമെ സമയം ഇത്രയും ആയോ. ഇങ്ങനെ ചത്ത് കിടന്നുറങ്ങുന്ന പരിപാടി നിര്‍ത്തണം.

കണ്ണന്‍ഃ അയ്യോ കുഞ്ഞ, ഇന്നലെ വന്നപ്പോള്‍ ഒത്തിരി താമസിച്ചു, അതാ ഞാന്‍ ദേ ഇപ്പോള്‍ വരാം.. അനിതഃ ഹൊ എടാ ചെക്കാ പേടിക്കുവൊന്നും വേണ്ട, നമ്മളവിടെ നിന്ന് 3 മണിക്കെ പോകുന്നുള്ളു. രണ്ടരയാക്കുമ്പോള്‍ ഇങ്ങോട്ട് എത്തിയാല്‍ മതി. നീ വീട്ടില്‍ വന്നല്ലോ അല്ലെ? കണ്ണന്‍ഃ ആഹ് വന്നു. അനിതഃ ആ ഞാന്‍ ഊഹിച്ചായിരുന്നു വന്ന് കാണുമെന്ന്. എന്നാല്‍ നിനക്ക് ഇങ്ങോട്ടങ്ങ് പോന്നാല്‍ പോരായിരുന്നോ? കണ്ണന്‍ഃ അവിടെ വന്ന് കഴിഞ്ഞാല്‍ എനിക്ക് പിന്നെ നിന്നെ മണത്ത് കിടക്കാതിയിരിക്കാന്‍ ഒക്കുവോ? അനിതഃ അതിനിപ്പോള്‍ എന്താ, ഞാനങ്ങ് വരത്തില്ലായിരുന്നോ. ആഹ് അതൊക്കെ പോട്ടെ, ഇനി കുറച്ച് ദിവസം സമയമുണ്ടല്ലോ. നമ്മുക്ക് അടിച്ച് പൊളിക്കാം. വേഗം വാ കേട്ടോ.

ഒരു കൊഞ്ചലോടെ അനിത ഫോണ്‍ വെച്ചു. ഇത്രയും മതിയായിരുന്നു കണ്ണന് എനര്‍ജി കിട്ടാന്‍. അവന്‍ വേഗം തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ബാത്രൂമില്‍ കേറി. എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം അവന്‍ പുറത്ത് പോയി ബ്രഡും ജാമും വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വന്നു. ഡ്രൈവ് ചെയ്യണ്ടത് കൊണ്ട് അവന്‍ ലൈറ്റായി കഴിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഒരഞ്ചാറ് ബ്രഡ് തിന്നതിന് ശേഷം വേഗം കുഞ്ഞയുടെ