Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]
കാണാതെയിരിക്കാന്‍ അവള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഇടയക്കൊക്കെ വീഡിയോ കോള്‍ വിളിക്കുമെങ്കിലും കൊച്ചച്ഛന്‍ അടുത്തുള്ളത് കൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു വിധം കടിച്ച് പിടിച്ച് അവര്‍ രണ്ട് മാസം തള്ളി നീക്കീ. അനിതയുടെ ശപഥവും അവള്‍ പാലിച്ചു. തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിനെ കൊണ്ട് അവള്‍ തൊടിച്ച് പോലുമില്ല. ഇത്രയും പ്രായമായത് കൊണ്ടും പിന്നെ തനിക്ക് വെറെ കാമുകിയുള്ളത് കൊണ്ടും അയാളും അതത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല.
അങ്ങനെ രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞു. കൊച്ചച്ഛന്‍റെ ലീവും തീര്‍ന്നു. എയര്‍പ്പോര്‍ട്ടില്‍ കൊണ്ട് വിടാന്‍ അവര്‍ കണ്ണനെ വിളിക്കുകയും ചെയ്തു. പോകുന്നതിന്‍റെ തലെദിവസമാണ് കണ്ണന്‍ വരുന്നത്. ആ ദിവസം അനിത കണ്ണനെ വിളിച്ചു.
അനിതഃ ഡാ നീ ഇറങ്ങിയോ? കണ്ണന്‍ഃ ഇല്ലെടി ഇപ്പോള്‍ ഇറങ്ങും, എന്താ മോളെ, കാണാതെയിരിക്കാന്‍ വയ്യ. അനിതഃ അതേടാ കുട്ടാ, കുഞ്ഞയുടെ ചക്കരകുട്ടനെ കാണാതെയിരിക്കാന്‍ എനിക്കാവുമോ? രണ്ട് മാസത്തെ കൊതി തീര്‍ക്കണ്ടെ നമ്മുക്ക്, വേഗം വാ. കുഞ്ഞയക്ക് നിന്നെ തീറ്റിക്കാന്‍ കൊതിയായിട്ട് വയ്യ. കണ്ണന്‍ഃ ഇറങ്ങുവാ എന്‍റെ മുത്തെ, വന്നിട്ട് വേണം എന്‍റെ മുത്തിന്‍റെ ചക്കരകുടത്തിലെ തേന്‍ മുഴുവന്‍ കുടിക്കാന്‍. അനിതഃ അയ്യോടാ, ഡാ എന്‍റെ കണവന്‍ പോയിട്ടില്ല കേട്ടോ, അത് ഓര്‍മ്മ വേണെ. കണ്ണന്‍ഃ ഓ ശരിയാണല്ലോ, എന്നാല്‍ നാളെ മുതല്‍ എനിക്ക് കുടിക്കാല്ലോ, 7 ദിവസത്തെ ലീവെടുത്തിട്ടുണ്ട്. അനിതഃ ലീവൊക്കെ ഞാനുമെടുത്തിട്ടുണ്ട്, നാളെ മുതല്‍ ഞാന്‍ നിന്‍റെയാ, നിന്‍റെ മാത്രം. എല്ലാം എന്‍റെ കുട്ടന് ഞാന്‍ തരും. കണ്ണന്‍ഃ ഹോ എന്‍റെ കുഞ്ഞ ഇങ്ങനെ കൊതിപ്പിക്കാതെ, നാളെ ഒന്ന് വരട്ടെ ഞാന്‍. കുഞ്ഞയുടെ കാലിന്‍റെിടയില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേല്‍ക്കില്ല ഞാന്‍.
💬 Comments
View all comments