Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]

നില്‍ക്കുന്ന അനിതയുടെ മുന്നിലും പിന്നിലും വീണ്ടും തറഞ്ഞു. അവന്‍ ഹെല്‍മെറ്റുമായി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നെടുത്തു. അനിത നോക്കിനില്‍ക്കെ അവന്‍ അവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേര്‍ത്തു. കണ്ണും കണ്ണും നോക്കിനില്‍ക്കെ അവന്‍ ചോദിച്ചു.

കണ്ണന്‍ഃ എന്‍റെ അനിത എനിക്ക് കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. വാടി വീട്ടില്‍ ആരുമില്ല. നമ്മുക്ക് അകത്ത് പോയി ചെയ്യാം.

ആ പോര്‍ച്ചിലിട്ട് തന്നെ കുഞ്ഞമ്മയെ കിടത്തി ഊക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമുണ്ട് അവന്. എന്നാലും അവന്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. അനിത അവന്‍റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിനിന്നു.

അനിതഃ എന്‍റെ കുട്ടാ എനിക്കും ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ? പക്ഷെ കുറച്ച് നേരം കൂടെ വെയറ്റ് ചെയ്യടാ. ഇത്രയും നാളും നമ്മള്‍ വെയറ്റ് ചെയ്തില്ലെ. ഇനി കുറച്ച് നേരം മാത്രം. പിന്നെ ബൈക്കില്‍ നിന്‍റെ പുറകില്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന് പോകുന്ന സുഖം ഒന്ന് വെറേയാ. എന്നിട്ട് വീട്ടില്‍ പോയി നമ്മുടെ മുറിയില്‍ നമ്മല്‍ മാത്രം. ഒരാഴ്ച എനിക്ക് തുണിയുടുക്കാതെ നടക്കണം ആഹ്. അടിയിലൊരുത്തി എത്ര നേരമായി ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാണെന്ന് അറിയാമോ. മുഴുവന്‍ നനഞ്ഞു.

ഇത്രയും കേട്ടപ്പോഴേക്കും കണ്ണന്‍ എങ്ങനെയാണ് കണ്ട്രോള്‍ ചെയതത് എന്ന് അവന് പോലുമറിയില്ല. അവന്‍ കുഞ്ഞയുടെ കവിളില്‍ ചെറുതായി ചുംബിച്ചു.

കണ്ണന്‍ഃ എന്നാല്‍ അതാ നല്ലത്. അനിതഃ പിന്നെയൊരു കാര്യം. കണ്ണന്‍ഃ എന്താ

കണ്ണന്‍ നോക്കിനില്‍ക്കെ അനിത അവളുടെ താലി ഊരിമാറ്റി. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് മുമ്പെ. അവള്‍ അത് അവന്‍റെ നേരെ നീട്ടി.

അനിതഃ ഇത് എന്‍റെ കഴുത്തിലണിയാമോ? കണ്ണന്‍ഃ ഏഹ്??? അവന്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടി. കുഞ്ഞ എന്താ ഈ പറയുന്നെ? വട്ടായോ?

കണ്ണന്‍ഃ കുഞ്ഞ എന്തായിത്. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. അനിതഃ ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ? കണ്ണന്‍ഃ ചോദിക്ക്. അനിതഃ Regardless of anything. ഇപ്പോള്‍ എന്നെ കെട്ടാമോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ നീ കെട്ടുമോ. കണ്ണന്‍ഃ പിന്നെ കെട്ടും. പക്ഷെ വീട്ടുകാര്‍ ആരേലും അറിഞ്ഞാല്‍? കൊച്ചച്ഛന്‍ എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാലോ. അനിതഃ എടാ നീയാദ്യം ഞാന്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്ക്. കണ്ണന്‍ഃ ആഹ് പറ. അനിതഃ എടാ നിനക്ക് അറിയാല്ലോ എന്‍റെ ജീവിതം ഇപ്പോള്‍ എങ്ങനെയാണെന്ന്. കെട്ടിയോനാണേല്‍ വെറൊരുത്തിയുടെ കാലിന്‍റെയിടയില്‍. അവിടുത്തെ ഒറ്റപ്പെടല്‍, പ്രസവിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യയവുമില്ല.