Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]

കൊച്ചച്ഛനെ നോക്കിയപ്പോള്‍ പുള്ളി പറഞ്ഞു പോകുന്നതിന്‍റെ സങ്കടമായി രിക്കും എന്ന്. അത് കണ്ണന് ചിരി പൊട്ടിയെങ്കിലും കണ്ട്രോള്‍ ചെയ്തു. കൊച്ചച്ഛനും ചെറുതായി ചിരിച്ചു. അയാള്‍ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ അയാളുടെ ഭാര്യയുടെ കടി. അതോണ്ട് കണ്ണന്‍ അവളെ പുറകില്‍ നിന്ന് തടവികൊണ്ടിരുന്നു. അവന്‍റെ കൈകള്‍ അവളുടെ ബ്രായുടെ മെലെ നടന്നു.

കൊഃ എടാ, ഞാന്‍ എന്നാല്‍ കേറുവോ, എടീ.

കുഞ്ഞ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. എന്നാലും ഒരു കൈ കണ്ണന്‍റെ ഇടുപ്പിന് ചുറ്റും ക്രോസാക്കി അവള്‍ പിടിച്ചു. കണ്ണനും അത് പോലെ അവളുടെ ഇടുപ്പിന് വട്ടം പിടിച്ചു. കൊച്ചച്ഛന്‍ കണ്ടാലും അവന് വലിയ വിഷയമല്ലായിരുന്നു.

കൊഃ ഞാന്‍ കേറുവാ, കേറി കഴിഞ്ഞ് മെസേജിടാം. ഓക്കെ അനിതഃ ശരി ചേട്ടാ. കൊഃ എടാ ഇവളെ നോക്കികൊണേ കേട്ടോ. നിന്നെയാ ഏല്‍പ്പിക്കുന്നെ കേട്ടല്ലോ.

കൊച്ചച്ഛന്‍റെ ആ പറച്ചില്‍ കേട്ട് അനിത ചിരിച്ച് പോയി. ആ ചിരിയുടെ അര്‍ഥം കണ്ണന് മനസ്സിലായി. കാരണം ഇനി അനിതയെ നോക്കാന്‍ വെറെയിടമില്ല.

കണ്ണന്‍ഃ പിന്നെ ഇടവും വലവും നോക്കാതെ ചെയ്തിരിക്കും.

അവന്‍ അനിതയെ കുറച്ചുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.

കൊഃ ആഹ് ശരി ഞാന്‍ കേറട്ടെ. നിങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ പോകുവോ? കണ്ണന്‍ഃ ആഹ് സമയം 6 ആകുന്നു. ഇപ്പോഴെ ഇറങ്ങിയാല്‍ ഒരു 8.30-യൊക്കെയാകുമ്പോള്‍ ചെല്ലാം. കൊഃ ആഹ് എന്നാല്‍ വൈകണ്ട. വിട്ടോ. ഞാന്‍ മെസേജിട്ടേക്കാം. കേട്ടോടി. അനിതഃ ആഹ് കേട്ടു. കൊഃ അപ്പോള്‍ ഇനി യാത്രയില്ല. ബൈ മോളെ ബൈ കണ്ണാ.

കൈവീശി ടാറ്റ പറഞ്ഞോണ്ട് കൊച്ചച്ഛന്‍ നടന്നകന്നു. Entrance-ല്‍