Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]
എന്റെ ജീവിതത്തില് എല്ലാം കൊണ്ട് വന്നവന് നീയാണ്. എന്റെ കണ്ണന്.
അവള് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കവിളില് ഒരു മുത്തം കൊടുത്തോണ്ട് പറഞ്ഞു.
അനിതഃ എന്റെ ജീവിതത്തില് എല്ലാ ഉണര്വ്വും തന്ന നിനക്ക് ഞാന് എല്ലാം സമര്പ്പിച്ചം. എന്റെ മനസ്സും ശരീരവുമില്ല. നിന്നോടപ്പമുള്ള നിമിഷങ്ങളില് ഞാന് ചെറുപ്പമായി. ഒരു കാമുകിയായി. ഇപ്പോള് ദാണ്ടെ നിന്റെ ഭാര്യയാക്കണം എനിക്ക്. എങ്കിലെ എനിക്ക് തൃപ്തിയാക്കു.
അവള് അവന്റെ കണ്ണുകളില് നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.
അനിതഃ എനിക്ക് ജീവിക്കണം കണ്ണാ ഇനി മുതല്, നിന്റെ ഭാര്യയായി. നീ അണിഞ്ഞ തരുന്ന താലി കഴുത്തില് കെട്ടികൊണ്ട് എനിക്ക് നടക്കണം. അതെ താലിയണിഞ്ഞോണ്ട് നമ്മുടെ കിടപ്പ് മുറിയില് നിന്നൊടൊപ്പം എനിക്ക് ആറാടണം. ഒരു തുണിപൊലുമുടുക്കാതെ രാപകല് എന്നില്ലാതെ നിന്റെ കുണ്ണ എന്റെ പൂറ്റിലിട്ട് നിറയക്കണം. നിന്നോടൊപ്പം രാത്രി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉറങ്ങണം. ഷവറിന്റെ കീഴില് നിന്നോടൊപ്പം നിന്ന് ഒരുമിച്ച് കുളിക്കണം. നിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയായി. പറ്റില്ലെ കണ്ണാ നിനക്ക്?
അനിതയുടെ പറച്ചിലില് കണ്ണന് ഒരു മായിക ലോകത്തായിരുന്നു. അവന് അവളെ ഇറുകി കെട്ടപ്പിടിച്ചു.
കണ്ണന്ഃ എന്റെ അനുന്റെ ആഗ്രങ്ങള് ഞാന് സാധിച്ച് തരാതെയിരുന്നിട്ടുണ്ടോ?. ഇനി മുതല് നീയാണ് എന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യ. നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ ഞാന് കണ്ണ് കൊണ്ട് പോലും ഭോഗിക്കില്ല. എന്റെ അനുവാണെ സത്യം.
കണ്ണന്റെ ദൃഢനിശ്ചയത്തില് അനിത ആശ്ചര്യപ്പെട്ട് പോയി. അവളുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞൊഴുകി. അവള് അവനെ വിടാതെ മുറകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവനും അത് പൊലെ അവളുടെ മുഖം ചുംബനം കൊണ്ട് മൂടി.
അനിതഃ ഏട്ടാ…. കണ്ണന്ഃ ങേ ഏട്ടനൊ? അനിതഃ അതെ ഏട്ടന് തന്നെ, എന്തെ? കണ്ണന്ഃ ഏയ് ഒന്നൂല്ല. അനിതഃ എന്റെ ഭര്ത്താവിനെ ഞാന് ഏട്ടാ എന്നല്ലെ വിളിക്കണ്ടെ? ഞാന് ഇനി അങ്ങനെയെ വിളിക്കു. കണ്ണന്ഃ ആഹ് ശരി എന്റെ മോളു… അനിതഃ മോളു, ആ വിളി കൊള്ളാം എനിക്ക് ഇഷ്ടമായി. കണ്ണന്ഃ ഹീ ഹീ അനിതഃ നിന്ന് കിണിച്ചോണ്ടിരിക്കാതെ ഈ താലി എന്റെ കഴുത്തേല് കെട്ട് മനുഷ്യാ…
അവള് കൈയിലുള്ള താലി മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി ആരാഞ്ഞു.
കണ്ണന്ഃ ഈ താലി,
💬 Comments
View all comments