Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]

നമ്മളുടെ വീട്ടില്‍വെച്ച് അല്ലേടാ ഭോഗിക്കെണ്ടത്. പോകാടാ മോനു.

പെട്ടന്നാണ് കണ്ണനും ബോധം വന്നത്, ശരിയാണ്. ഇവിടെവെച്ച് എന്തേലും നടന്നാല്‍, ആരെങ്കിലുമൊക്കെ കണ്ടാല്‍ പിന്നെ അത് മതി. ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. അവന്‍ അനിതയുടെ ശരീരത്തില്‍ നിന്ന് കൈയെടുത്തു. അവള്‍ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് അപ്പുറത്തെ സീറ്റിലേക്ക് മാറി ഷര്‍ട്ടിന്‍റെ ബട്ടണ്‍സ് ഇടാന്‍ തുടങ്ങി.

അനിതഃ ഹൊ ഈ ചെറുക്കന്‍റെ ഒരു കൊതി. കണ്ണന്‍ഃ വീട്ടില്‍ ചെല്ലെട്ടെടി ചരക്കെ, കൊതി മുഴുവന്‍ തീര്‍ക്കണമെനിക്ക്.

അവന്‍ വേഗം വണ്ടി അവിടുന്നെടുത്തു. പോകും വഴിയില്‍ അവന്‍ അനിതയുടെ വണ്ണതുടകളെ തഴുകിക്കോണ്ടിരുന്നു. അനിതയും അത് ആസ്വദിച്ചോണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് എന്തൊ ഓര്‍ത്തപ്പോലെ അവള്‍ പറഞ്ഞു.

അനിതഃ കണ്ണാ നിന്‍റെ ബൈക്ക് എവിടാ വെച്ചേക്കുന്നെ. കണ്ണന്‍ഃ ഇവിടുന്ന് ഒരു 2,3 കിലോമീറ്റര്‍ കഴിഞ്ഞ് കൂട്ടുകാരന്‍റെ വീടുണ്ട്. അവിടെയാ. എന്തെ? അനിതഃ എന്നാല്‍ വേഗം വണ്ടി അങ്ങോട്ട് വിട്. കണ്ണന്‍ഃ അതെന്താ? അനിതഃ അതൊക്കെയുണ്ട്. നീ വേഗം വണ്ടി അങ്ങോട്ട് വിട്. കണ്ണന്‍ഃ ഓ ബൈക്കില്‍ പോകാനായിരിക്കും അല്ലെ.

അനിത ആശ്ചര്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

അനിതഃ അത് നിനക്കെങ്ങനെ മനസ്സിലായി? കണ്ണന്‍ഃ പിന്നെ കാക്കയുടെ വിശപ്പ് മാത്രം മാറ്റിയാല്‍ പോരല്ലൊ. ഈ ജേഴ്സി പശുവിന്‍റെ കടിയും തീര്‍ക്കണ്ടെ?.

കണ്ണന്‍ അവളെ വീണ്ടും മാറോട് ചേര്‍ത്തു. വണ്ടിയോടിക്കുന്നതനിടയിലും അവന്‍ അവളെ നെറ്റിയില്‍ ഉമ്മവെച്ചു. അനിത അവന്‍റെ കവിളില്‍ അമര്‍ത്തി ചുംബിച്ചു.

അനിതഃ എന്‍റെ കണ്ണാ നീ എന്തായാലും കൊള്ളാം. കണ്ണന്‍ഃ പിന്നല്ല, നിന്നെയും വെച്ചോണ്ട് രണ്ടര മണിക്കൂര്‍ ബൈക്ക് യാത്ര, അതും ഈ ഡ്രെസ്സില്‍. മിസ്സാക്കുമോ ഞാന്‍.

അവന്‍ അവളുടെ തുടയിലൂടെ