Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]

രണ്ട് പേരും നല്ലത് പോലെ നനഞ്ഞ് കുതിര്‍ന്നു. അനിതയുടെ ഷര്‍ട്ടിനുള്ളിലെ പിങ്ക് ബ്രാ ഇപ്പോള്‍ നല്ലത് പോലെ എടുത്ത് കാണാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട്. പിന്നെ രാത്രിയായത് കൊണ്ടും, വെറെ വഴിയിലൂടെയാണ് വരുന്നത് കൊണ്ടും ആരും കാണത്തില്ല എന്നവര്‍ക്കുറപ്പായിരുന്നു. ഇനി കണ്ടാലും അവര്‍ക്ക് ഒന്നുമില്ല. അനിത കണ്ണന്‍റെതായി മാറി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് മഴ ശക്തമാവാന്‍ തുടങ്ങി. ശക്തം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഇടിച്ച് കുത്തി മഴ പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. ഒരു പത്ത് സെക്കന്‍ഡ് കൊണ്ട് റോഡ് പോലും കാണാന്‍ പറ്റാത്ത മഴ. കണ്ണന്‍ എങ്ങനെയൊ വണ്ടി ഓടിച്ചോണ്ടിരുന്നു.

അനിതഃ ഏട്ടാ വണ്ടി എവിടെങ്കിലും നിര്‍ത്ത്, ഒന്നും കാണാന്‍ വയ്യ. കണ്ണന്‍ഃ പേടിക്കാതെ അനു, ഇപ്പോ എത്തും കുറച്ചൂടെ അല്ലെയുള്ളു. അനിതഃ വേണ്ട ഏട്ടാ ഇവിടെ എവിടേലും നിര്‍ത്ത്, എനിക്ക് പേടിയാക്കുന്നു. പ്ലീസ്സ്. കണ്ണന്‍ഃ നിര്‍ത്തണോ?. അനിതഃ ഉം. ദാ അവിടെ മറ്റെ പഴയ റബ്ബര്‍ കട, അവിടെ നിര്‍ത്ത് അവിടെയാക്കുമ്പോള്‍ ആരും കാണില്ല.

കണ്ണന്‍ വണ്ടി സ്ലോ ആക്കി. അതെ പഴയ റബ്ബര്‍ കട. പണ്ട് റബ്ബര്‍ ഷീറ്റൊക്കെ വിറ്റോണ്ടിരുന്ന കടയാ, പിന്നെ എപ്പോഴോ പൂട്ടിപോയി. ഇപ്പോള്‍ അവിടെ അങ്ങനെ ആരും വരാറില്ല. കേറി നില്‍ക്കാനുള്ള സ്ഥലവുമുണ്ട്. അവന്‍ വണ്ടി കടയുടെ മുമ്പിലേക്ക് ഇറക്കി.

ഈ നേരം രണ്ട് പേരും നല്ലത് പോലെ നനഞ്ഞ് കുളിച്ചിരുന്നു. വണ്ടി നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ തന്നെ അനിത ചാടിയിറങ്ങി കടയുടെ പിന്നിലേക്ക് പോയി. അവിടെയും നില്‍ക്കാന്‍ സ്ഥലമുണ്ട്. കണ്ണന്‍ വണ്ടി ലോക്ക് ചെയ്ത ഇറങ്ങി. മഴ നല്ല ശക്തമായി തുടര്‍ന്നോണ്ടിരുന്നു. “ശ്ശോ ആദ്യരാത്രി കുളമാകുവല്ലോ”. അവന്‍ ഓര്‍ത്തു. കടയുടെ പിന്നിലേക്ക് അവന്‍ വെച്ച് പിടിച്ചു. അനിതയെ തപ്പി പുറകിലേക്ക് പോയ അവനെ കാത്ത് അവള്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ ഓടി വന്ന് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

അനിതഃ എന്താ താമസിച്ചത്. കണ്ണന്‍ഃ വണ്ടി ഒതുക്കി വയക്കണ്ടെ എന്‍റെ അനിത കുട്ടി.

അവന്‍ അവളുടെ താടിയില്‍ പിടിച്ച് കുലുക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുക്കിലും ചുണ്ടിലും മഴവെള്ളം പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണന്‍ അവന്‍റെ മുഖം അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. മുക്കിന്‍തുമ്പില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ വെള്ളതുളികളെ അവന്‍