Chapter Title : മിസ്സ് 11 [Rashford]

കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവര്‍ അങ്ങനെ നിന്നു. അല്‍പ്പം ഇരുട്ടിയത് കൊണ്ടും, വീടിന്‍റെ അകത്തേക്ക് കുറച്ച് നേരം കേറി നിന്നത് കൊണ്ടും ആരും അവരെ കണ്ടില്ല.

അവന്‍ അനിതയെ നെഞ്ചില്‍ നിന്ന് അടര്‍ത്തി മാറ്റി. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ണുകള്‍ ചുവന്ന് കലങ്ങിയിരുന്നു. അവന്‍ കൈകള്‍കൊണ്ട് ആ കണ്ണീര് തുടച്ച് മാറ്റി. വളരെ പതുക്കെ അവന്‍ അവളിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു. ആ തടിച്ച മലര്‍ന്ന ചുണ്ടില്‍ അവന്‍ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. ഒറ്റ നിമിഷം, ആര്‍ത്തിയോടെ അവര്‍ ചുണ്ടുകള്‍ ചപ്പി വലിച്ചു.

പരസ്പരം ഉമിനീര് കൈമാറി മുറുകി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവര്‍ അധരപാനം തുടര്‍ന്നു. 5 മിനിറ്റിന് ശേഷമാണ് അവര്‍ ചുണ്ടുകള്‍ തമ്മില്‍ വേര്‍പ്പെടുത്തിയത്. അപ്പോഴേക്കും രണ്ട് പേരും കിതയക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കണ്ണന്‍ഃ എന്‍റെ കുഞ്ഞ, കുഞ്ഞയക്ക് ഇങ്ങനൊരു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നേല്‍ പറയത്തില്ലായിരുന്നോ. കെട്ടി കൂടെ പൊറുപ്പിക്കത്തില്ലായിരുന്നോ ഞാന്‍.

അനിത അവന്‍ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ നോക്കി. അനിതഃ ശരിക്കും? കണ്ണന്‍ഃ അതെ എന്‍റെ അനിതകുട്ടി, നമ്മള്‍ എത്ര വര്‍ഷങ്ങളായി ഒരുമിച്ച്. എന്നിട്ടും എന്നെ മനസ്സിലായില്ലെ എന്‍റെ കുഞ്ഞയക്ക്.

അവന്‍ അവളുടെ താടിയില്‍ പിടിച്ച് വലിച്ചോണ്ട് ചോദിച്ചു. അനിതയക്കൊന്നും വിശ്വസിക്കാനായില്ല അവന്‍ പറഞ്ഞത്. അവള്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണീര്‍ പൊഴിച്ചോണ്ടിരുന്നു.

കണ്ണന്‍ഃ അയ്യെ കരയുവാ? ശോ മോശം എന്‍റെ ഭാര്യ ഇങ്ങനെ കരയാന്‍ പാടില്ല. കേട്ടല്ലോ.

അവന്‍ അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ മുത്തമിട്ടോണ്ട് പറഞ്ഞു. അനിത അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കുറച്ച് നേരം നിന്നു. പെട്ടെന്ന് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

അനിതഃ പിന്നെ എന്നെ രണ്ടാം ഭാര്യയാക്കിയാല്‍ മാത്രമെ ഞാന്‍ ഇതിന് സമ്മതിക്കു. കണ്ണന്‍ഃ ങേ അതെന്താ? അനിതഃ അതങ്ങനെയാ. കണ്ണന്‍ഃ എന്‍റെ