Chapter Title : മിസ്സ് 8 [Rashford]
ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും മാത്രം. തുണിയിടാതെ പോലും നടക്കാം. ഓരോന്ന് ഓര്‍ത്തപ്പോഴേ എന്‍റെ കുട്ടന് ചലനം വയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
ഞാന്‍ഃ സന്തോഷം കൊണ്ട് എനിക്ക് ഇരിക്കാന്‍ വയ്യ. എങ്ങനെ ഒപ്പിച്ച് ഇത്.
രേഖഃ അതൊക്കെ നമ്മുടെ സ്കില്‍ അല്ലെ. അമ്മ കുറെ നാളായി അമ്മാവന്‍റെ അടുത്ത് പോവുന്ന കാര്യം പറയുന്നു. ഞാന്‍ സംശയം തോന്നിക്കാത്ത രീതിയില്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞിന്‍റെ കാര്യമായിരുന്നു മെയിന്‍ വിഷയം. ഞാന്‍ അവളെ ഒറ്റയ്ക്ക് നോക്കിക്കോളാം എന്ന് ഉറപ്പ് കൊടുത്തപ്പോള്‍ സമ്മതിച്ചു.
ഞാന്‍ഃ ഹോ നിന്നെ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.
രേഖഃ നിക്ക് ബാക്കി പറയട്ടെ. വീട്ടില്‍ ചെന്ന് അപ്പോള്‍ തന്നെ തിരിച്ച് പോരാനായിരുന്നു അമ്മയുടെ പ്ലാന്‍. ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ച് നിര്‍ബന്ധിച്ച് ഒരു ദിവസമാക്കി. ഹോ ഒരു ദിനമാക്കാന്‍ പെട്ട പാടെ.
ഞാന്‍ഃ നീയൊരു കില്ലാടി തന്നെ.
രേഖഃ അത് നിനക്ക് already അറിയാമല്ലോ.
വശ്യമായി ചിരിച്ചോണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു. ഞാനവളുടെ കൊഴുത്ത കൈവണ്ണത്തിനെ ചുമ്മാ തഴുകിവിട്ടു. അവള്‍ കൈ പെട്ടെന്ന് വിടുവിച്ചു.
രേഖഃ അടങ്ങിയിരയെടാ.
ഞാന്‍ഃ അപ്പോള്‍ ഇനി ബാക്കി പ്ലാന്‍ എങ്ങനെയാ.
രേഖഃ അത് ഞാന്‍ രാത്രി വിളിക്കാം. അപ്പോള്‍ പറയാം. ഇപ്പോള്‍ മോന്‍ ചെല്ല്, ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങാറായി.
ഞങ്ങള്‍ അപ്പോഴേക്കും കോളേജിന്‍റെയുള്ളില്‍ കേറിയിരുന്നു. രേഖ കുണ്ടികള്‍ കുലുക്കി സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് നടന്നപോയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു.
അന്നത്തെ ദിവസം നാളെ നടക്കാന്‍ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളായിരുന്നു എന്‍റെ മനസ്സില്‍. രേഖയേ കിടത്തിയും, ഇരുത്തിയും, കുനിച്ചും നിര്‍ത്തയടിക്കുന്നത് ഓര്‍ത്ത് ഞാന്‍ കുളിരനഞ്ഞു. നാളെ രാത്രി അവളുടെയുള്ളില്‍ എന്‍റെ പാല്‍ മുഴുവന്‍ നിറയ്ക്കണം. ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. രേഖയുടെ അവസ്ഥ
💬 Comments
View all comments