Chapter Title : മിഴി 8 [രാമന്‍]

തന്നെ ചെയ്തു. കരയുന്നുണ്ട്. അതാ വാക്ക് കേട്ടാലറിയാം.

"എന്താന്‍റെ അമ്മക്ക് പറ്റിയത്?. എന്നോട് പറയാൻ വയ്യങ്കിൽ വേണ്ടമ്മേ.ഇങ്ങനെ കരയാതെ നിന്നൂടെ .." ഞാനാ തലയിൽ മെല്ലെ തലോടി. ചുമല് കുലുങ്ങുന്നുണ്ട്. ആ മുഖം എനിക്ക് കാണിച്ചു തരുന്നില്ല.

"പോടാ.. നീ തിരിഞ്ഞ് കിടക്കഭീ.. ഞാൻ കരയൊന്നും ല്ലാ..." എന്താണീ പറയുന്നത് കരയില്ലാന്ന് പറയുന്നത് കരഞ്ഞോണ്ടോ?..

"അമ്മേ..."

"നീ തിരിയടാ ചെക്കാ..." എങ്ങനലടിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്രേം വിഷമാണെൽ പറയണോ? എന്തായാലും തിരിഞ്ഞു കിടക്കാം. കിടന്നു.

ഇപ്പൊഴാ തുറന്ന ജനലെനിക്ക് കാണാം.  വെളിച്ചം മിന്നി തുടങ്ങുന്നുണ്ട്.ബാക്കിൽ നിന്നമ്മ എന്‍റെ മേത്തേക്ക് ഒട്ടിച്ചേർന്നു. കൈ വയറിലൂടെ കോർത്തു.. തലയെന്‍റെ കഴുത്തിൽ. അത്‌ നനയുന്നുണ്ട്. കണ്ണീരാണ്. പുറത്ത് അമ്മയുടെ അമർന്ന അമ്മിഞ്ഞയുണ്ട്, നഗ്നമായ ആ വയറിന്‍റെ ചൂടുണ്ട്. കരച്ചിൽ നിർത്തീല്ല. ഇനിയത് പറ്റില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. അമ്മ എന്നോടെല്ലാം പറയുമെന്ന് കരുതി ഞാനങ്ങനെ കിടന്നു.

"അഭീ.. എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ലടാ.ഞാനെങ്ങനെയാ അത്‌ പറയാ.." ഇത് മാത്രം കേട്ടു,പിന്നേ ഒരു കരച്ചിലാണ്. ഇടക്ക് ശ്വാസമെടുക്കാൻ നീട്ടിയ വലിയുണ്ട് വായ്കൊണ്ട് അങ്ങു പറഞ്ഞാൽ പോരെ?.

"അമ്മേ... " ഞാൻ വിളിച്ചു നോക്കി..

"മ്..." മൂക്കു വലിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഒരു മൂളൽ.

"വായ കൊണ്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി..പറയാനറിയില്ലെങ്കിൽ ട്ടോ "ചളിയടിച്ചു. വേറെ നല്ലതൊന്നും വായിൽ വന്നില്ല. ആ കരച്ചിൽ ഒന്ന് നിർത്താൻ വേറെന്താ വഴി.ഒരു കടിയായിരുന്നു പുറത്ത്.

"ഇനി നീ മിണ്ടരുത് കേട്ടല്ലോ....!"അടുത്ത ഉത്തരവ്.ഇനി മിണ്ടണില്ല!!.

"കേട്ടോ??"വീണ്ടും ചോദ്യം. മിണ്ടിയില്ല!!.

"കേട്ടോടാ.." മുടിയിൽ പിടുത്തം വീണു.. എന്ത് കഷ്ടമായിത്.

"അമ്മയല്ലേ മിണ്ടണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞെ...?" ഞാനൊന്ന് തിരിയാൻ നോക്കി.

"ഡാ വേണ്ട. അങ്ങനെ