Chapter Title : മിഴി 8 [രാമന്‍]

കിടന്നാൽ മതി.." ആ കരച്ചിൽ ഒന്ന് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. എന്നാലും തിരിയാൻ പറ്റില്ല!!..

"അമ്മേ..." തമാശ പറയലും എല്ലാമോന്ന് നിർത്താൻ തോന്നി. ഇത്തിരി സീരിയസ് ആയി.ഇത്ര മാത്രം സഹിക്കുന്ന ഈ കാര്യമെന്താണ്?

"അഭീ.. എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടാടാ.." പതുക്കെയായിരുന്നു അത്‌.അതുള്ളതല്ലേ? എനിക്കറിയാവുന്നതുമാണ്.

"എനിക്കും ഇഷ്ടമാണല്ലോ..." ഞാൻ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു.

"അങ്ങനെയല്ലഭീ.. എനിക്കറിയില്ല. ഇതെങ്ങനെ പറഞ്ഞു തരും ഞാന്‍. അനു നിന്‍റെ കൂടെ കൊഞ്ചുമ്പോ, നീ ആന്‍റിമാരുടെ എടുത്തേക്ക് ഓടുമ്പോ, അവരോട് ഓരോന്ന് ചിരിച്ചു, കളിച്ചോണ്ട് പറയുമ്പോ. അവരെ കെട്ടി പിടിക്കുമ്പോ. എനിക്കെന്ത് മാത്രം വേദനയുണ്ടെന്നറിയോ.." നെഞ്ചോന്ന് കുലുങ്ങി. ശ്വാസം മെല്ലെയൊന്ന് നിന്നോ? ആ പതിഞ്ഞ ശബ്‌ദം കാതുകളെ മെല്ലെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന പോലെ. എന്ന ഒന്ന് ചിരിയും വന്നു.

"അമ്മേ.." കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ഞാനൊന്ന് കൂടെ തിരിയാൻ നോക്കി. കഴിഞ്ഞില്ല.അമ്മ പിടിച്ചു വെച്ചു

"എന്‍റഭീ തിരിയല്ലേടാ... എനിക്ക് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ മതി..നിന്‍റെ മുഖങ്കണ്ടാ പറ്റില്ലടാ.." ആ വാക്കുകളെ അനുസരിക്കാൻ തോന്നി.തിരിഞ്ഞില്ല എന്‍റെയമ്മക്ക് എന്നോടെന്താണ് പ്രേമമോ??.എന്താണെന്നറിയില്ല കരയരുത് എന്നൊക്കെ വലിയ വായിൽ പറഞ്ഞ എന്‍റെ കണ്ണ് തന്നെ മെല്ലെ നനഞ്ഞു.

"അമ്മേ എന്നോട്..." അത്രേ വായിൽ വന്നുള്ളൂ..

"എനിക്കറിയില്ലടാ ഞാനെന്ത് തള്ളയാണെന്ന്. നീയെന്നോട് കാണിച്ച സ്നേഹം നിന്‍റെ അച്ഛൻപോലും കാണിച്ചില്ല. ആ കിടക്കുന്ന സാരി. അറിയോ നിനക്ക് " അമ്മയുടെ അഴിച്ചു വെച്ച സാരിയെപ്പറ്റിയാണ്

"വെറും ഗിഫ്റ്റായിട്ട് ഞാനിന്നും കാണുന്നില്ല, ആദ്യമായിട്ട അഭി പിറന്നാളിന് എനിക്കങ്ങനെ ഒരാള് വാങ്ങിതരുന്നത് . നീചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യവും നിനക്ക് നിസാരമായിരിക്കും എനിക്കതങ്ങനെയല്ല .എനിക്കെന്ത് ഇഷ്ടമാണെന്നറിയോ?... " ഞാൻ കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.കെട്ടിപ്പിടിച്ചു എന്‍റെ മനസിനോട് നേരിട്ട്