Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 5 [ശിക്കാരി ശംഭു]

എന്നും ചെയ്യുമോ???

മോനാച്ചൻ : എന്നുമൊന്നുമില്ല…. വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെ…

സൂസമ്മ : മ്മ്…. ശരി…നീ ആരെ ഓർത്ത ചെയ്യുന്നേ???

കോപ്പ് ഇവരിത് വിടുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ലല്ലോ…

അവൻ മനസിലോർത്തു. എന്തായാലും കളി കഴിഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോ ഇവരെ ഓർത്താണെന്നു പറഞ്ഞാൽ എന്നാ പറ്റാനാ

മോനാച്ചൻ ഓർത്തു

എന്നെ ചീത്ത വിളിക്കില്ലെങ്കിൽ പറയാം

സൂസമ്മ : ചീത്ത ഒക്കെ ആരാ വിളിക്കുന്നേന്നു…ഞാൻ പറയേണ്ടല്ലോ…. നീ പറ മോനാച്ച…ഞാൻ ഒന്നും പറയില്ല

മോനാച്ചൻ : സത്യം പറഞ്ഞാൽ…ഞാൻ അമ്മാമ്മേ ഓർത്താ വിടുന്നെ

സൂസമ്മ : അയ്യേ എന്നെ ഓർത്തോ…പോടാ നുണയാ…ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല

മോനാച്ചൻ : സത്യം…. ഞാൻ എന്നു വിട്ടാലും അതു അമ്മാമ്മയെ ഓർത്താ വിടാറുള്ളെ

(രാവിലെ ത്രേസ്സ്യമ്മയെ ഓർത്തു വിട്ടത് ഒഴിച്ചാൽ ബാക്കി മിക്ക വാണങ്ങൾക്കും സൂസമ്മ തന്നെയാണ് അവകാശി )

സൂസമ്മ:അയ്യേ…വൃത്തികെട്ടവൻ…എന്നല്ലേ ഇനി നീ ഓർത്തു വിടേണ്ട…വിടണം എന്നു തോന്നിയാൽ എന്റെ അടുത്തു വന്നാൽ മതി കേട്ടോ…..

മോനാച്ചൻ : ശരി അമ്മാമ്മേ…..

സൂസമ്മ : നിന്നോട് ഞാൻ എന്താ പറഞ്ഞെ മോനാച്ചാ

മോനാച്ചൻ : ഓഹ് ക്ഷമിക്കു…ശരി സൂസമ്മേ

എന്നും പറഞ്ഞു അവൻ സൂസമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു…

അതൊരു തുടക്കാമായിരുന്നു. മോനാച്ചന്റെ ജീവിതം മാറ്റി മറിച്ച തുടക്കം……

അവർ നടന്നു മുകളിലെത്തി മോനാച്ചൻ സൂസമ്മയെ താഴെ നിർത്തി. ഇനി കുറച്ചൂടെയുള്ളു വീട്ടിലെത്താൻ ആരേലും കണ്ടാൽ കുഴപ്പമാകുമെന്ന് അവന് തോന്നി.

സൂസമ്മയെ ചുമന്നു മോനാച്ചൻ ക്ഷീണിച്ചു കുഴഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ അണച്ചു കൊണ്ടു നിന്നു.സൂസമ്മ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു അവന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

എന്റെ മോനാച്ചൻ മടുത്തോ???

അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു

മോനാച്ചൻ : എവിടുന്നു…ഒന്നുടെ വേണേൽ താഴെ വരെ കൊണ്ടുപോയിട്ട് മുകളിൽ വരെ കൊണ്ടുവന്നു വെക്കാം.. കാണണോ????

സൂസമ്മ : അയ്യോടാ!!! ഇപ്പോൾ വേണ്ട ഞാൻ പറയാം അപ്പോൾ നീ എടുത്തോ

മോനാച്ചൻ : അയ്യോ നമ്മള് തേങ്ങ ഒന്നും എടുത്തില്ലല്ലോ…ഇനി എന്നാ പറയും???

സൂസമ്മ : ആരോട് എന്നാ പറയാൻ…അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല.. നീ വാ

അവർ മുൻപോട്ടു നടന്നു.

വീടെത്തിയപ്പോൾ മോനാച്ചൻ പോകാൻ തുടങ്ങി