Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 6 [ശിക്കാരി ശംഭു]

പരസ്പരം കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് പ്രണയം കൈമാറി. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം പ്രസ്സിൽ പോയി വരുമ്പോൾ ത്രേസ്യമ്മയെ അവൻ വഴിയിൽ വെച്ച് കണ്ട് മുട്ടി.

പനിയൊക്കെ മാറിയോടാ മോനാച്ചാ????

ത്രേസ്യാമ്മ കള്ള ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു

മോനാച്ചൻ : പനിയൊക്കെ മാറി…ഞാൻ എന്നും നോക്കാമല്ലോ…അമ്മാമ്മയെ കാണാനേ ഇല്ലല്ലോ???

ത്രേസ്യാമ്മ : ഓഹ്…എന്നാ പറയാനാ…ഷാപ്പിലെ പണിക്കാരൻ ഒരുത്തൻ നാട്ടിൽ പോയേക്കുവാ…. ഇപ്പോ മിക്കപ്പോഴും ഷാപ്പിൽ പോകണമെടാ

മോനാച്ചൻ : എന്നാ അതായിരിക്കും കാണാത്തെ. മോളികുട്ടി എന്ത്യേ അമ്മാമ്മേ???

മോനാച്ചൻ അബദ്ധം പറ്റിയപോലെ നക്ക് കടിച്ചു നിന്നു. എന്തേലും കുശലം ചോദിക്കണമല്ലോന്ന് ഓർത്തു പറഞ്ഞു പോയതാ

ത്രേസ്യാമ്മ : ഓഹോ…നിന്റെ മനസിലിപ്പോഴും അവളുണ്ടല്ലേ???

മോനാച്ചൻ : അയ്യോ…ഒന്നും ഓർത്തോണ്ട് പറഞ്ഞെ അല്ലേ…അറിയാതെ ചോദിച്ചതാ

ത്രേസ്യാമ്മ : നിനക്ക് തള്ളമാരെ ഒന്നും പിടിക്കാതില്ലാരിക്കും അല്ലേ???

മോനാച്ചൻ : എന്റെ അമ്മാമ്മേ…സത്യമാ പറഞ്ഞെ.. അന്നങ്ങനെ പറ്റിപോയതല്ലേ.. ഇനി പൊന്ന് കൊണ്ടു പുളിശ്ശേരി ഉണ്ടാക്കി തരാമെന്നു പറഞ്ഞാലും ഞാൻ പോകില്ലേ

ത്രേസ്സ്യാമ്മ : ഞാൻ നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയതല്ല മോനാച്ചാ…നീ ഒരു ആൺകുട്ടി അല്ലേ. നിനക്ക് ഒന്നും പറ്റാൻ പോകുന്നില്ല അതുപോലെ അല്ല അവൾ.

എനിക്കാകെ ഉള്ളതാ ആ തല തെറിച്ചവൾ.ആരുടേലും കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഏൽപ്പിക്കാതെ ഇനി സമാദാനം ഇല്ല…

ആ വിഷയം വിട്

മോനാച്ചൻ : എന്നാ ഞാൻ പോട്ടെ???

ത്രേസ്യാമ്മ : ഞാൻ ചോദിച്ചെന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞിട്ട് നീ പൊക്കോ… നിനക്ക് തള്ളമ്മാരെ പിടിക്കത്തില്ലേ????

മോനാച്ചൻ : അമ്മാമ്മയെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമാ.. പക്ഷെ അമ്മാമ്മ അല്ലേ എന്നെ പറഞ്ഞു വിട്ടേ

ത്രേസ്യമ്മ :