Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 6 [ശിക്കാരി ശംഭു]

മാന്യനായ കുടിയൻ.

അടുക്കള കതകിൽ ആരോ കൊട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു സൂസമ്മ ഓടിപ്പോയി കതകു തുറന്നു. മോനാച്ചൻ പാലും കൊണ്ട് വന്നതായിരിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഓടി വന്ന സൂസമ്മയെ നിരാശപ്പെടുത്തികൊണ്ട് വർക്കി പാൽ അവളുടെ നേരെ നീട്ടി

സൂസമ്മ :മോനാച്ചൻ എവിടെ വർക്കിച്ചാ ???

വർക്കി : അവന് പനി പിടിച്ചു കൊച്ചമ്മേ…തീരെ മേലാ…അതാ ഞാൻ വന്നത്.

ഇന്നലത്തെ മഴ നനഞ്ഞതാ മോനാച്ചന് പനിപിടിച്ചതെന്നു അവൾക്കു തോന്നി. അവൾക്കു വല്ലാത്ത വിഷമമായി.

സൂസമ്മ : അവനെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകണം. ഇപ്പോളത്തെ പനിയല്ലേ…വെച്ചോണ്ടിരിക്കേണ്ട… അവനെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോയിട്ട് കുറവുണ്ടെൽ സിസിലിയോട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞാൽ മതി

വർക്കി : ഓഹ് ശെരി കൊച്ചമ്മേ!!!

സൂസമ്മ : ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ പണമുണ്ടോ കയ്യിൽ???

വർക്കി : സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ അല്ലേ പോകുന്നെ, അവിടെ കാശിന്റെ ആവശ്യം വരില്ല…

സൂസമ്മ : വർക്കിച്ചൻ ഒരു മിനിട്ട് നിൽക്ക്, ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം

എന്നും പറഞ്ഞു സൂസമ്മ അകത്തേക്ക് കേറിപ്പോയി. തിരികെ വന്നവൾ ഒരു 100 രൂപ നോട്ട് അയാളുടെ നേരെ നീട്ടി

സൂസമ്മ : ഇന്നാ…ഇതിരിക്കട്ടെ അവനെന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കൊടുക്ക്‌.. പനി മാറിയിട്ട് അവനെ പണിക്കു വിട്ടാൽ മതി കേട്ടോ???

വർക്കി :  ഓ ശരി കൊച്ചമ്മേ..

സൂസമ്മയുടെ നല്ല മനസിനെ പുകഴ്ത്തി വർക്കി ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. സൂസമ്മയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി.. പാവം മോനാച്ചൻ അവന് പനി വരാൻ ഞാനാണല്ലോ കാരണം. മോനാച്ചനെ കാണാത്തതിലും അവൾക്കു വല്ലാത്ത നിരാശ ഉണ്ടായി . പ്രിയപ്പെട്ട എന്തോ നഷ്ട്ടപെട്ടപോലെ സൂസമ്മ വിഷാദയായി നിന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയ വർക്കി മോനാച്ചന്റെ റൂമിലെത്തി…മോനാച്ചൻ നല്ല ഉറക്കമാണെന്ന് കണ്ടു അയാൾ പുറത്തിറങ്ങി ഭാര്യയുടെ അടുത്തെത്തി

ടീ…സിസിലി ഞാൻ പാല് കൊടുക്കാൻ നമ്മുടെ സൂസമ്മ കൊച്ചമ്മേടെ അടുത്തു ചെന്നപ്പോൾ അവര് ദേ ഈ കാശു തന്നേച്ചും ചെറുക്കനെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടു പോയി കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞു

സിസിലി : സൂസമ്മ കൊച്ചമ്മയ്ക്ക് മോനാച്ചനെ വല്യ കാര്യമാ…

വർക്കി : അവര് കുറച്ചു മനുഷ്യപറ്റുള്ള സ്ത്രീയാണ്…അവറാൻ മുതലാളിടെ തള്ള മേരികുട്ടി ആയിരിന്നിരിക്കണം പത്തു