Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 6 [ശിക്കാരി ശംഭു]

ആഗ്രഹിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി..

മോനാച്ചാ…. ടാ മോനാച്ചാ എഴുന്നേൽക്കെടാ…സമയം ഒരുപാടായി നീ പാല് മേടിക്കാൻ പോകുന്നില്ലേ

മോനാച്ചൻ സ്ഥിരം എഴുനേൽക്കുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും എഴുന്നേൽക്കാത്തോണ്ട് അമ്മച്ചി അടുക്കളയിൽ നിന്നും മോനാച്ചനെ വിളിച്ചു. മോനാച്ചന്റെ അനക്കമൊന്നും കേൾക്കാത്തകൊണ്ട് അവർ അവന്റെ അരികിൽ വന്നു മോനാച്ചനെ കുലിക്കി വിളിച്ചു

മോനാച്ചാ എന്നാ കിടപ്പാ…. സമയം നോക്കിക്കേ…ടാ ചെറുക്കാ എഴുനേൽക്കെടാ

അവരവന്റെ പുതപ്പു മാറ്റി ദേഹത്ത് തൊട്ടതും അവരുടെ കയ്യ് ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന പോലെ തോന്നിയവർക്ക്. മോനാച്ചന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ച അമ്മച്ചി ഞെട്ടി…മോനാച്ചനെ ചുട്ടു പനിക്കുവാന്നു അവർക്കു മനസിലായി.അവരവനെ പുതപ്പിട്ടു നന്നായി പുതപ്പിച്ചു.

മനുഷ്യാ…ഒന്നെഴുന്നേറ്റേ…. ദേ മോനാച്ചനെ നന്നായി പനിക്കുന്നുണ്ട്…നിങ്ങളുപ്പോയി പാലും പത്രവും എടുത്തു കൊടുത്തിട്ടു വാ…

പുതുമഴ നനഞ്ഞ മോനാച്ചന് പനി പണി കൊടുത്തു. അവൻ കണ്ണു തുറക്കാൻ നോക്കിയിട്ട് നടക്കുന്നില്ല. ദേഹമാസകലം വേദനിക്കുണ്ട്. എത്ര മൂടിപ്പുതച്ചിട്ടും തണുപ്പ് അരിച്ചുകേറുമ്പോലെ ദേഹമാകെ കുളിരുകോരുന്നുണ്ട്.

ഇന്നിനി പ്രസിലും പോകേണ്ട.. പനിയാണെന്നു ഞാൻ അൻസിയോട് പറഞ്ഞു വിട്ടോളം. നീ ഈ ചുക്ക് കാപ്പി കുടിച്ചേ. കുറവില്ലെൽ നമ്മുക്ക് ആശുപത്രിയിൽ പോകാം.

അമ്മച്ചി ചൂട് ചുക്ക് കാപ്പിമായി വന്നു മോനാച്ചനെ വിളിച്ചു. മോനാച്ചൻ പതിയെ കട്ടിലിൽ നിന്നും തലപൊക്കി ഭിത്തിയിൽ ചേർന്നിരുന്നു. നന്നായി തണുക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ പുതപ്പെടുത്തു നന്നായി പുതച്ചുകൊണ്ട് കാപ്പി മേടിച്ചു ഊതി കുടിച്ചു.

എന്റെ മനുഷ്യാ അവിടെ കുത്തിയിരിക്കാതെ എഴുന്നേറ്റു പോകാൻ നോക്ക് സമയം ഒരുപാടായി…ഇതിലും ഭേദം നിങ്ങള് എന്നും കുടിക്കുന്നതാ. പറച്ചിലിൽ ആഴ്ചയിൽ ഒരു ദിവസമേ കുടിക്കത്തുളു. അതെങ്ങനാ ഷാപ്പിലെ കള്ള് തീരും വരെയല്ലേ കണക്ക്.

അമ്മച്ചി കലിപ്പ് തീർത്തു പറഞ്ഞു