Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 7 [ശിക്കാരി ശംഭു]

എടുത്തു പോക്കറ്റിൽ തിരുകി. മേരിയും ആലിസും മോനാച്ചനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.

മോനാച്ചന്റെ ഹൃദയം പട പടാ ഇടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ നടന്നിട്ട് വേഗത പോരയെന്നു തോന്നി. മോനാച്ചൻ ഒറ്റയോട്ടത്തിന് റോഡിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ കയറി. ആ വഴിക്കു ആരുമില്ലായെന്നു ഉറപ്പ് വരുത്തി അവിടെയുള്ള പാറകെട്ടിൽ കയറി അവനിരുന്നു. വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ അവനാ പേപ്പർ പോക്കറ്റിൽ നിന്നെടുത്ത് നിവർത്തി……………….

" പെരുന്നാളിന്റെ ആദ്യ ദിവസം രാവിലെ എല്ലാവരും പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് പള്ളിയിൽ പോകും. ഉച്ച ആയിട്ടേ അവർ വരൂ.ഞാൻ അന്ന് പള്ളിയിൽ പോകില്ല. നീ അന്ന് വീട്ടിൽ വരണം. വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ലായെങ്കിൽ വീടിന്റെ മുൻപിൽ അപ്പന്റെ കസേരയിൽ ഒരു ചുവന്ന പൂവ് ഞാൻ വെക്കും. ആളുണ്ടെങ്കിൽ പൂവുണ്ടാവില്ല. പ്രതികാരം ചെയ്യണ്ടേ"………..

(ഈ കത്ത് വായിച്ച ഉടനെ കീറി കളയണം )

എന്ന് APA

മോനാച്ചന് സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടാൻ തോന്നി. ആലിസ് എന്തിനാകും വിളിക്കുന്നെ. പ്രതികാരം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ ആയിരിക്കണേ മോനാച്ചൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞോണ്ട് വീട്ടിലേക്കു ഓടി. പോകുന്ന വഴി അവനാ കത്തൊരിക്കൽ കൂടി വായിച്ചിട്ടു കീറി ദൂരെയെറിഞ്ഞു. ആലിസ് പുത്തൻപുരക്കൽ അവറാൻ എന്നാണ് APA യുടെ പൂർണ്ണ രൂപമെന്നു അവനു മനസിലായി. ആരേലും പിടിച്ചാലും മനസിലാകാതെ ഇരിക്കാനുള്ള ആലിസിന്റെ കാഞ്ഞ ബുദ്ധിയാണെന്നു അവനു തോന്നി.

മോനാച്ചന് വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും സന്തോഷം അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല. അവന്റെ മനസ് സന്തോഷം കൊണ്ടു തുടികൊട്ടി.

പതിവില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് ചിരിക്കുന്ന മോനാച്ചനെ കണ്ടു ആൻസി അവന്റെ അടുക്കലേക്കു ചെന്നു.

വട്ടായോ ???

അവൾ അവനോടു ചോദിച്ചു

മോനാച്ചൻ :വട്ടു നിന്റെ മാപ്പിള്ളയ്ക്ക്

ആൻസി : ചുമ്മാ ഇരുന്നു ചിരിക്കുന്നത് വട്ടിന്റെ ലക്ഷണമാ

മോനാച്ചൻ : ആ ചെറിയ വട്ടാണെന്ന് കൂട്ടിക്കോ

ആൻസി : വട്ടു മൂക്കും മുമ്പ് പറയണേ!!!!

കുതിരവട്ടത്തു കൊണ്ടാക്കിക്കൊള്ളാം

മോനാച്ചൻ : നീ നിന്റെ പാട് നോക്കി പോയെ.

മനുഷ്യൻ സ്വസ്ഥമായി ഒന്നിരുന്നോട്ടെ

ആൻസി : ഓഹ്…ഇരിക്ക്…. ഇരിക്ക്

എന്നും പറഞ്ഞു അവൾ കേറി പോയി. മോനാച്ചന് ആൻസിയോട് സത്യത്തിൽ നന്ദിയും സ്നേഹവുമാണ് തോന്നിയത്. അവളും ജോസും